Chińscy badacze są przekonani, że czosnek powinien stać się ważną częścią zdrowej diety, zapobiegającej takim schorzeniom jak cukrzyca typu 2 i wysoki poziom cholesterolu (cholesterolemia). Do takich wniosków doszli po zebraniu i przeanalizowaniu wyników 29 różnych badań, które zajmowały się sprawdzeniem, jaki wpływ może mieć czosnek na metabolizm lipidów, a także na poziom cukru we krwi i hemoglobiny A1c (HbA1c), czyli hemoglobiny glikowanej (służy do monitorowania przebiegu cukrzycy) i na stężenie trójglicerydyów we krwi. Wyniki metaanalizy opublikowało czasopismo "Nutrients".
To było główne pytanie, które zadali sobie naukowcy. Wiadomo, że to warzywo zawiera związek o nazwie allicyna, której przypisuje się właściwości antybakteryjne, przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe. Z badań nad zwierzętami było też wiadomo, że allicyna obniża cholesterol we krwi. Teraz naukowcy znaleźli i przeanalizowali w sumie 22 badania z udziałem ludzi, które pokazały, jak czosnek działa na nasze organizmy. W tych eksperymentach wzięło udział 1567 osób.
Uczestnicy dostawali czosnek pod różnymi postaciami: czosnek w proszku, olej czosnkowy, dojrzały ekstrakt czosnku, tabletka z czosnkiem w proszku, kapsułka z ekstraktem czosnku, surowy czosnek. W zależności od badania spożywali od 300 do 22 400 miligramów (mg) warzywa w proszku dziennie.
Wyniki okazały się rewelacyjne. Spożywanie czosnku spowodowało spadek poziomu glukozy we krwi na czczo, HbA1c (hemoglobiny glikowanej), a także obniżenie cholesterolu całkowitego i cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL), czyli „złego" cholesterolu. Ponadto podniósł się poziom cholesterolu HDL, czyli lipoprotein o dużej gęstości, zwanego „dobrym" cholesterolem. Nie zmienił się natomiast poziom trójglicerydów. Im dłużej spożywano czosnek, tym wyniki krwi były lepsze.
Wyniki badań pokazują, że czosnek ma pewien potencjał w zapobieganiu niektórym zaburzeniom sercowo-naczyniowym i metabolicznym lub w leczeniu ich
- przekonują eksperci.
Nie wiadomo natomiast dokładnie, które składniki czosnku mają tak korzystne działanie. Zapewne zawdzięczamy to związkom na bazie siarki, takim jak allicyna, alliina i dwusiarczek diallilu, ale naukowcy nie sprawdzili jeszcze, jak to dokładnie działa.