Choroba dekompresyjna: czym jest, jakie daje objawy i w jakich okolicznościach może się ujawnić?

Choroba dekompresyjna jest wynikiem reakcji organizmu na gwałtowną zmianę ciśnienia. Jej objawy najczęściej można zaobserwować u nurków, a pierwsze symptomy zazwyczaj pojawiają się w kilkanaście minut po wynurzeniu na powierzchnię. Czym jest spowodowana choroba dekompresyjna i jakie niesie konsekwencje dla organizmu?

Choroba dekompresyjna kojarzy się przede wszystkim z osobami nurkującymi zawodowo lub rekreacyjnie. Jednak to nie jedyne okoliczności, kiedy możemy paść jej ofiarą. Jakie są warunki wystąpienia choroby dekompresyjnej. 

Choroba ciśnieniowa: czym jest i w jakich okolicznościach się ujawnia? 

Choroba ciśnieniowa, choroba dekompresyjna lub choroba kesonowa — to określenia pewnego zespołu dolegliwości, który obrazuje reakcję organizmu na zbyt gwałtowną zmianę ciśnienia zewnętrznego. Choroba dekompresyjna najczęściej pojawia się u nurków, którzy zbyt szybko wynurzają się na powierzchnię, ale nie jest to jedyna grupa obarczona ryzykiem pojawienia się dolegliwości wynikających z choroby ciśnieniowej. Narażeni są na nią także m.in. piloci, którzy za szybko wzbijają się w powietrze oraz górnicy wydostający się z kopalni zbyt pospiesznie. Istotą choroby dekompresyjnej jest to, że na skutek dużej zmiany ciśnienia, w organizmie człowieka dochodzi do nagłego pojawienia się pęcherzyków azotu, odkładającego się w tkankach. 

Choroba głębinowa: jakie rodzaje choroby dekompresyjnej można wyróżnić? 

Choroba głębinowa może przebiegać z różnym stopniem natężenia i objawami pojawiającymi się na różnych płaszczyznach. Wyróżnia się dwa rodzaje choroby dekompresyjnej. 

• Typ I — objawia się bólem mięśni i stawów, a także obecnością swędzących wysypek na skórze. Ból spowodowany chorobą dekompresyjną typu I może być tak nasilony, że chory zaczyna przyjmować nienaturalne pozycje, które pozwalają mu odczuć ulgę 
• Typ II — objawy towarzyszące chorobie dekompresyjnej typu II mogą przyjąć dwie postaci — neurologiczną i płucno-sercową. Czym charakteryzuje się każda z nich?

Choroba dekompresyjna: objawy neurologiczne i płucno-sercowe

Jak może ujawniać się choroba dekompresyjna? Objawy, które towarzyszą typowi II choroby — jak już wiemy — mogą pojawić się na płaszczyźnie płucno-sercowej lub neurologicznej. Postać płucno-sercowa choroby dekompresyjnej charakteryzuje się:

• obrzękiem płuc
• dusznościami i napadowym męczącym kaszlem
• przyspieszonym, płytkim oddechem
• dokuczliwym bólem w okolicy mostka

Najgroźniejszą postacią choroby dekompresyjnej jest postać neurologiczna. W jej przebiegu dochodzi do uszkodzenia rdzenia kręgowego. U chorego pojawiają się problemy z czuciem oraz osłabienie mięśni. Mogą pojawić się również takie objawy, jak:

• zaburzenia mowy
• zaburzenia słuchu 
• zawroty głowy lub utrata przytomności 
• problemy z wypróżnianiem i oddawaniem moczu 

Dalekobieżnym skutkiem choroby dekompresyjnej, ujawniającym się nawet kilka tygodni po doświadczeniu gwałtownej zmiany ciśnienia, może być także jałowa martwica kości. Jej konsekwencją jest obumieranie tkanki kostnej i zastąpienie jej nową, bardziej wrażliwą na urazy i zniekształcenia. 

Choroba dekompresyjna skutki: jak im skutecznie zapobiec? 

Czy można uchronić się przed konsekwencjami, jakie niesie choroba dekompresyjna? Skutki choroby mogą być bardzo niebezpieczne dla organizmu człowieka. Choroba dekompresyjna może powodować paraliż, a nawet śmierć. Jak się ustrzec przed negatywnymi konsekwencjami? Choroba dekompresyjna atakuje w momencie, gdy zmiana ciśnienia jest zbyt gwałtowna dla organizmu człowieka. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia niebezpiecznych powikłań, należy stosować się do przyjętych zasad bezpieczeństwa. W przypadku nurków wynurzanie z wody nie powinno następować zbyt szybko, a ponadto należy przestrzegać granicy czasu przebywania pod powierzchnią wody. 

Choroba dekompresyjna: leczenie i czynniki ryzyka

Znamy już konsekwencje, jakie może powodować choroba dekompresyjna. Leczenie choroby dekompresyjnej zawsze powinno przebiegać pod nadzorem lekarza, dlatego w przypadku zaobserwowania niepokojących objawów, należy zgłosić się o pomoc medyczną. Leczenie choroby dekompresyjnej polega na zmniejszeniu objętości pęcherzyków gazu znajdujących się w organizmie człowieka. Mówiąc o chorobie dekompresyjnej, należy wspomnieć także o czynnikach zwiększających ryzyko jej wystąpienia. Wśród nich można wymienić m.in.: 

• wiek — w przypadku osób starszych praca układu oddechowego jest mniej efektywna, dlatego wraz z wiekiem zwiększa się ryzyko pozostania zbyt dużej ilości gazu w organizmie 
• odwodnienie, które wpływa na spowolnienie usuwania azotu z organizmu
• objętość tkanki tłuszczowej — im więcej tkanki tłuszczowej w organizmie, tym więcej azotu pozostaje w ciele
• spożywanie alkoholu przed lub po zejściu pod powierzchnię wody  

Zobacz też: Pulsujący ból głowy w skroniach i jego przyczyny. Jak poradzić sobie z uciążliwą dolegliwością?