Stroboskopia - na czym polega badanie stroboskopowe krtani i kiedy się je wykonuje

Badanie stroboskopowe krtani określane w skrócie jako stroboskopia krtani, to badanie, które służy kontroli stanu strun głosowych, ich elastyczności oraz ruchomości. Pozwala również wykryć zmiany nowotworowe w krtani, nawet we wczesnym stadium. Na czym polega efekt stroboskopowy i jak się go wykorzystuje do badania strun głosowych? Jak przebiega takie badanie?

Efekt stroboskopowy – na czym polega?

Podczas badania stroboskopowego wykorzystuje się tak zwany efekt stroboskopowy. Występuje on, gdy ciało, które się porusza, oświetlane jest migającym światłem. Wówczas, jeżeli częstotliwość ruchu ciała i migania światła są odpowiednio dobrane, pojawia się efekt pozornego zwolnienia, a czasami nawet zatrzymania poruszającego się ciała. Wynika to z faktu, iż ludzkie oko może zarejestrować jedynie 5 drgań w ciągu sekundy, natomiast większa liczba drgań jest niezauważona. Zjawisko to umożliwia obserwowanie oraz fotografowanie ciał, które poruszają się na tyle szybko, że niemożliwa jest ich obserwacja “gołym okiem”.

Struny głosowe (fałdy głosowe) są strukturami złożonymi z tkanki łącznej, mięśni, nerwów, wiązadeł oraz naczyń krwionośnych, które umożliwiają człowiekowi wydawanie dźwięków. Do ich powstawania dochodzi, gdy w drogach oddechowych gromadzone jest powietrze, które doprowadza do drgań strun głosowych i zamykania szpary nagłośni (wówczas struny głosowe przylegają do siebie ściśle).

Na skutek wzrostu ciśnienia dochodzi do otwierania szpary głośni, co z kolei sprawia, że możliwy jest przepływ powietrza. Gdy po otwarciu szpary głośni dojdzie do obniżenia ciśnienia, szpara ponownie się zamyka, a powtarzający się proces prowadzi do powstawania dźwięków. Struktura oraz elastyczność fałdów głosowych oraz sposób ich drgania są parametrami, które wpływają na skalę oraz emisję głosu. Drgania fałdów głosowych mają bardzo dużą częstotliwość, w związku z czym ludzkie oko nie jest w stanie rejestrować ich jako oddzielnie wrażenia wzrokowe i nie można ich obserwować bez wykorzystania specjalnej aparatury.

Zobacz wideo To tylko chrypka? Czasem jest objawem poważnych problemów zdrowotnych

Badanie stroboskopowe krtani – jak przebiega?

Podczas badania stroboskopowego krtani, oświetla się ją przerywanym światłem o określonej częstotliwości drgań. Częstotliwość migania światła musi być inna od częstotliwości drgań fałdów głosowych, żeby możliwe było uzyskanie efektu pozornego spowolnienia drgań.

Przed badaniem pacjentowi aplikowane jest powierzchniowe znieczulenie krtani, tak aby uniknąć nadmiernego napięcia mięśni gardła i podniebienia, a także zredukować odruchy gardła, które mogłyby mieć wpływ na funkcjonowanie krtani i powodować uzyskanie niemiarodajnego wyniku badania.

Badanie przeprowadza się za pomocą laryngostroboskopu albo elastycznego laryngofiberoskopu. Podczas badania, które jest wykonywane przy użyciu sztywnego laryngostroboskopu pacjent musi wyciągnąć język, żeby umożliwić odpowiednie wprowadzenie urządzenia. Badanie, które przeprowadza się przy użyciu nowoczesnych urządzeń, jakimi są elastyczne laryngofiberoskopy pozwalają na uzyskanie wyników w warunkach tak zwanej fizjologicznej fonacji, czyli bez wyciągania języka. Takie urządzenie wprowadza się na wysokość wejścia do krtani poprzez nos. Badanie jest wykonywane, gdy pacjent wydaje dźwięki o takim samym natężeniu, w całej skali głosu, poczynając od średniego rejestru.

W trakcie badania lekarz obserwuje ruchy fałdów głosowych, które wydają się być spowolnione przez zastosowanie odpowiedniego oświetlenia stroboskopowego. Wyniki rejestruje się w postaci zdjęć albo nagrania. Uzyskany obraz fałdów głosowych pozwala na zlokalizowanie ewentualnych zmian lub stwierdzenie innych nieprawidłowości, co z kolei pozwala na dobór optymalnej metody leczenia. W trakcie terapii, badanie to jest wykorzystywane w celu monitorowania przebiegu i skuteczności obranej metody leczenia.

Badanie jest w pełni bezbolesne, jednak może powodować pewien dyskomfort związany z wprowadzaniem urządzeń do gardła lub nosa. Poza tym, na każdym etapie badania konieczna jest pełna współpraca pacjenta z lekarzem. Pacjent powinien wykonywać polecenia specjalisty i niezwłocznie informować go, jeżeli wystąpią jakiekolwiek niepokojące dolegliwości. Poza tym, osoba badania powinna być podczas badania jak najbardziej spokojna i powinna próbować się rozluźnić, co znacznie ułatwi wprowadzenie urządzeń do gardła i przeprowadzenie badania. U dzieci w wieku poniżej 10 lat zazwyczaj badanie nie jest przeprowadzane od razu, zwykle wykonuje się je dopiero na drugiej wizycie.

Więcej o: