maloplytkowosc

Maloplytkowosc

Objawy małopłytkowości: : W zależności od przyczyny małopłytkowości: wybroczyny krwotoczne na skórze, często na kończynach dolnych (w odróżnieniu od hemofilii brak wylewów do mięśni i stawów); krwawienia z błon śluzowych (nosa, przewodu pokarmowego, dróg moczowych, narządów rodnych); nadmierne krwawienia po operacjach; gorączka (w przypadku małopłytkowości związanej z infekcją, np. w toczniu rumieniowatym); powiększona śledziona (w małopłytkowości wtórnej); pajączkowate naczyniaki; zaczerwienienie dłoni Przyczyny: Uszkodzenie szpiku przez leki (np. cytostatyki), substancje chemiczne (np. benzen) i zakażenia (np. HIV, wirus zapalenia wątroby typu C); wypieranie prawidłowych komórek szpiku przez komórki białaczkowe, chłoniakowe albo zwłóknienie szpiku; niszczenie płytek przez własne przeciwciała organizmu; niszczenie płytek przez powiększoną śledzionę oraz sztuczne zastawki serca (uszkodzenia mechaniczne). Ryzyko zachorowania: Wzrasta u osób narażonych na czynniki powodujące uszkodzenie szpiku i zakażenia wirusowe. Diagnostyka: W badaniach krwi stwierdza się zmniejszoną liczbę płytek (poniżej 140 tys./mm3). Przedłużony jest czas krwawienia przy prawidłowym czasie krzepnięcia (odwrotnie niż w hemofilii). Lekarz może też zlecić badanie szpiku kostnego. Leczenie małopłytkowości: W zależności od przyczyn i stopnia ciężkości choroby stosuje się najczęściej: kortykosteroidy; immunoglobuliny; przetaczanie krwi; usunięcie śledziony.

małopłytkowość