Lenistwo zapisane w genach?

Dobra wymówka dla nieskorych do pracy czy rzeczywistość? Według amerykańskich badaczy lenistwo, jak każdą inną dolegliwość, można leczyć. Uwaga, co więcej, jest dziedziczne - twierdzą eksperci. Czy to ma sens?

Z trudem wykonujesz męczące obowiązki, słowo "praca" sprawia, że przechodzą cię dreszcze? Niegdyś uznany byłbyś za leniwego, ale nie martw się, dziś naukowcy znaleźli przyczynę owej permanentnej niechęci, i bynajmniej nie leży ona w wadach twojego charakteru.

Ech, te geny

Naukowcy z University of California twierdzą, że skłonność do lenistwa, tak jak zresztą, tendencja do aktywności są zapisane w genach - informuje The Daily Telegraph. Co to oznacza? Cechy te mogą być dziedziczone - uważają eksperci.

Amerykańscy badacze przeprowadzili eksperyment na ponad 200 myszach, które podzielono na grupy w zależności od stopnia zamiłowania do ruchu. Selektywna hodowla polegająca na kojarzeniu ze sobą najbardziej aktywnych osobników poskutkowała wzmożeniem aktywności potomstwa.

Pracuś z odzysku

"Nasze badania mają przełożenie na zdrowie człowieka. W przyszłości ludzie mogą być leczeni farmakologicznie z powodu niskiego poziomu aktywności poprzez leki, które uaktywnią geny odpowiedzialne za ten stan rzeczy" - mówi prof. Theodore Garland, biolog, który przewodniczy badaniom. Jest optymistą.

"W przyszłości leczenie farmakologiczne może sprawić, że wysiłek fizyczny stanie się bardziej atrakcyjny i przyjemny dla tych, którzy za nim nie przepadają, a bezczynność przez długi okres czasu stanie się mniej komfortowa" - dodaje naukowiec.

Epidemia lenistwa?

" Zakres poziomu aktywności wśród ludzi jest bardzo szeroki: niektórzy zdradzają zamiłowanie do nieobfitującego w wysiłek siedzącego trybu życia, inni wprost nie mogą usiedzieć przez chwilę w miejscu" - mówi prof. Garland. "Współcześnie obserwujemy szerzącą się w świecie zachodnim epidemię otyłości i wciąż niewiele wiemy na temat czynników, które mogą determinować indywidualne zapotrzebowanie na działanie" - mówi Gerland.

Nauka śpieszy z pomocą otyłym z lenistwa i leniwym z otyłości. Wszak wszystkiemu winne geny. Czy tym razem badacze obrali dobry tor? Z pewnością dający nadzieję, że pomoc nadejdzie z zewnątrz.

Warto pamiętać, że nie tylko wśród ludzi, ale także wśród zwierząt, istnieje zjawisko zwane "modelowaniem". Polega ono na tym, że młody nieznający jeszcze świata osobnik uczy się, jak postępować, naśladując obecne w otoczeniu starsze jednostki. Aktywni rodzice dają dobry przykład, a więc niezależnie od genów, zwiększają szansę potomstwa na nieuleganie słodkiemu lenistwu.

Lenistwo to:
Więcej o: