Witamina D to jedna z tych witamin, które ludzki organizm potrzebuje najbardziej. Odpowiada m.in. za regulację gospodarki wapniowo-fosforanowej, co oznacza, że odgrywa ważną rolę w zdrowiu kości, a także mięśni i nerwów. Wzmacnia naszą odporność i mineralizuje zęby. Niedobór tej witaminy może mieć szkodliwy wpływ na organizm, nie zapominajmy jednak, że to samo tyczy się nadmiaru.
Prawidłowe dawkowanie wit. D jest zależne od wieku, stanu zdrowia oraz innych czynników, które powinny zostać poruszone podczas konsultacji lekarskiej. Eksperci zalecają, aby dzieci powyżej piątego roku i życia i dorośli przyjmowali w okresie jesienno-zimowym suplement zawierający 10 mikrogramów (μg) witaminy D. Suplement ten jest jednak bardzo łatwo dostępny w aptekach, co oznacza, że wiele osób sięga po niego bez wcześniejszych badań czy rozmowy z lekarzem. Warto się tu kierować uniwersalną zasadą "co za dużo, to niezdrowo".
Skutki nadmiernego przyjmowania wit. D mogą być równie opłakane, co te wywołane niedoborem. W przypadku spożywania zbyt wysokiego stężenia witaminy możemy zacząć odczuwać objawy takie jak: biegunka, wymioty, nadmierna potliwość, zawroty głowy, utrata łaknienia, bóle głowy, zaburzenia rytmu serca, świąd skóry, drgawki czy otępienie. W niektórych przypadkach może także dojść do kamicy pęcherzyka żółciowego, kamicy nerkowej oraz zaburzeń pracy mózgu.
Organizm potrafi wytworzyć wit. D za sprawą światła słonecznego. W naszej szerokości geograficznej jest to jednak trudne, biorąc pod uwagę liczbę dni słonecznych w roku. Specjaliści nie mają wątpliwości, że odpowiednie ilości tej witaminy uzyskujemy w sposób naturalny jedynie przez kilka miesięcy w roku (maj-sierpień), w efekcie czego przez pozostały czas powinniśmy suplementować ją dietą oraz wit. D w formie preparatów: kapsułek, kropli, płynów.
Deficyt wit. D może prowadzić do obniżenia odporności, większej podatności na infekcje wirusowe, przewlekłego zmęczenia oraz osłabienia kości i zębów. Naukowcy potwierdzają również związek między niedoborem witaminy a rozwojem chorób takich jak: cukrzyca typu drugiego, depresja, twardzina układowa, choroba sercowo-naczyniowa, otyłość, rak jelita grubego, rak piersi oraz rak trzustki.