Czy to mógł być udar?

Mam 47 lat i dość dużą otyłość. Oboje moi rodzice przebyli udar mózgu. Dziś w nocy obudziłam się z zdrętwiałą prawą ręką. Również prawa część twarzy wydała mi się taka sama. Próbowałam powiedzieć coś na głos, moja mowa była bełkotliwa, nie zrozumiałam sama siebie. Po chwili twarz wróciła do normy, ale ręka nadal była zdrętwiała, próbowałam coś napisać, nie bardzo mi to szło, nie potrafiłam utrzymać długopisu w ręku. Zasnęłam, po przebudzeniu niby wszystko wróciło do normy, ale w pracy pisanie szło mi dość koślawo, jakby nie moim charakterem pisma. Cały dzień w pracy byłam śpiąca i osowiała. Dodam, że ostatnio dość dużo pracowałam (koleżanka się rozchorowała i musiałam ja zastępować), pracuje w systemie 12 godz. w pracy 24 godz. wolne, również w nocy, weekendy i święta, więc zdarzało się nie rzadko ze pracowałam całą dobę i miałam tylko 12 godz. odpoczynku. Czy to był udar? Nigdy nie robiłam EKG ani nie badałam się po katem miażdżycy. Nie robiłam też badań cholesterolowych. Ciśnienie krwi mam na poziomie 135/90.

Odpowiada lekarz Łukasz Fus:

Objawy neurologiczne, które Pani opisuje są bardzo charakterystyczne dla napadowego przemijającego niedokrwienia mózgu (tzw. TIA) lub udaru mózgu. Dodatkowymi czynnikami ryzyka jest otyłość i obciążony wywiad rodzinny. Ze względu na podejrzenie udaru mózgu powinna Pani jak najszybciej być zdiagnozowana i leczona w warunkach szpitalnych. Udar mózgu jest stanem zagrożenia życia i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. W przypadku objawów neurologicznych nasuwających rozpoznanie udaru (m.in. nagle wystąpienie niedowładu lub osłabienia kończyn, zaburzeń mowy, zaburzeń świadomości) zawsze konieczne jest wezwanie pogotowia ratunkowego. Wizyta u lekarza rodzinnego w takiej sytuacji nie jest konieczna, ponieważ spowoduje opóźnienie w postawieniu rozpoznania i rozpoczęciu leczenia.

Nawet, jeżeli dolegliwości ustąpiły samoistnie nie pozostawiając trwałych zaburzeń (co jest typowe dla napadowego przemijającego niedokrwienia - TIA) powinna Pani skonsultować się z lekarzem. Ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu u osób z TIA jest bardzo wysokie. Napadowe niedokrwienia mózgu bardzo często są nazywane "zwiastunami" udarów, dlatego konieczne jest jak najszybsze zdiagnozowanie i leczenie chorób podstawowych (najczęściej otyłości, miażdżycy, nadciśnienia tętniczego, chorób serca lub naczyń).