Pojawiają się po ciężkim stresie (napad, śmierć bliskich, udział w wypadku, wojnie). Do najczęstszych objawów należą:
- nawracające wspomnienia z traumatycznego przeżycia
- wzmożona czujność, lęk, nadmierne reagowanie na błahe bodźce
- depresja i agresja
- ogólne pogorszenie się stanu zdrowia
Rozregulowanie tzw. "centrum alarmowego" mózgu. Szybkie rozprzestrzenianie się pobudzenia elektrycznego w mózgu pod wpływem słabych bodźców (tzw. kindling). Podejrzewa się istnienie czynników genetycznych zwiększających podatność na PTSD.
Jest najwyższe między 20.-30. rokiem życia (najczęstszy okres pojawienia się objawów).
Stwierdzenie, że pacjent był narażony na silny lub długotrwały stres; utrzymywanie się objawów przez dłuższy czas (ponad miesiąc).
Nieleczony PTSD może przejść w trwałą zmianę osobowości, a skrajnych przypadkach nawet doprowadzić do samobójstwa.
Odreagowanie z udziałem psychologa zaraz po przeżytym stresie. Późniejsza psychoterapia to m. in. trening oswajania stresu, "odczulanie", czyli osłabianie reakcji na bodźce przywołujące stres czy terapia z użyciem hipnozy. Z leków najskuteczniejsze są inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI).
Paranoja (zaburzenie urojeniowe)