Pierwsze objawy tego zaburzenia można zaobserwować już u trzylatków, ale najczęściej diagnoza przypada na dzieci w wieku od piątego do dziewiątego roku życia. Współcześnie coraz częściej w tym kierunku diagnozuje się też dorosłych, którzy po latach odnajdują siebie w objawach Aspergera.
Asperger - co to oznacza w praktyce?
Trudności w kontaktach społecznych, powtarzające się wzorce zachowania oraz wąskie zainteresowania - tak w skrócie można opisać to zaburzenie. Warto jednak podkreślić, że zarówno dzieci, jak i nastolatki z Aspergerem nie mają większych trudności w rozmowie, czy nawiązywaniu kontaktu. To, z czym mają problem, to komunikacja niewerbalna: odczytywanie gestów, reakcja na sarkazm, abstrakcyjny humor, empatia. Bardzo skupiają się też na jednym temacie, o którym mogą rozmawiać w nieskończoność. Co to oznacza w codziennym życiu? Normalne funkcjonowanie może utrudniać obsesyjne powtarzanie konkretnych czynności, które dominują wszystko dookoła.
Asperger w kontekście płci
Ryzyko wystąpienia tego zaburzenia jest do czterech razy większe u chłopców niż u dziewcząt. Co nie oznacza, że ten temat całkiem nie dotyczy też dziewczynek. Jakie są objawy zespołu Aspergera?
Asperger - objawy, które wskazują na obecność tego zaburzenia
Na co zwrócić uwagę? Objawy, które powinny zwrócić uwagę rodziców lub opiekunów w kontekście zespołu Aspergera to:
- słabe interakcje społeczne,
- ograniczona mimika,
- specyficzne wzorce mowy,
- obsesyjna rutyna,
- ponadprzeciętna wrażliwość na bodźce.
Zespół Aspergera - jakie są wzorce zachowań?
Oprócz typowych objawów przy Aspergerze można też dostrzec wzorce zachowań, na przykład:
- obsesja na punkcie konkretnego tematu,
- powtarzalne zachowania,
- zdenerwowanie z powodu najmniejszych zmian w rutynie,
- nietypowo brzmiąca mowa: płaski, wysoki, cichy, głośny, wzburzony głos,
- brak umiejętności postawienia się w cudzej sytuacji,
- nieskoordynowane ruchy,
- nadwrażliwość na światło, dźwięki,
- umiejętność szybkiego zapamiętywania informacji,
- napady złości,
- problemy z koncentracją uwagi.
Choroba Aspergera - diagnoza. Czy łatwo ją postawić?
Współcześnie nie ma już diagnozy w kierunku choroby Aspergera, tylko spektrum autyzmu. Rodzice lub opiekunowie dziecka, których niepokoi nietypowe zachowanie dziecka, powtarzające się wzorce zachowania oraz wzorce językowe, w pierwszej kolejności powinni udać się do pediatry. To lekarz pierwszego kontaktu decyduje o dalszym badaniu w kierunku Aspergera.
Zespół Aspergera u dorosłych i u dzieci - testy
Testy w kierunku zaburzeń typu Asperger przeprowadza już grupa specjalistów z różnych dziedzin. W przypadku małych dzieci na początku wymagany jest szczegółowy wywiad z rodzicami, którzy muszą odpowiedzieć na szereg pytań na temat rozwoju dziecka. Specjaliści nawiążą też interakcję z dzieckiem, podczas której ocenią jego umiejętności językowe, określą poziom rozwoju oraz wyeliminują inne, potencjalne schorzenia. Ocenie zostaną też poddane umiejętności społeczne dziecka, zachowanie oraz sposób myślenia i na tej podstawie stawiana jest diagnoza.
Zespół Aspergera u dorosłych - jak przebiega diagnoza? Asperger w dorosłym życiu objawia się głównie odmiennym sposobem postrzegania otoczenia, dlatego diagnoza opiera się głównie na testach psychologicznych. W zespole diagnostycznym wskazana jest obecność psychiatry.
