Kolor zębów dziedziczymy wprawdzie po przodkach, ale sami też wpływamy na jego odcień. Przebarwienia mogą być skutkiem m.in. picia kawy, herbaty, czerwonego wina, palenia papierosów. Zdarzają się u osób, które w wieku niemowlęcym (lub w życiu płodowym) przeszły kurację antybiotykami z grupy tetracyklin.
Tylko w gabinecie
Aby nie uszkodzić dziąseł, stomatolog zabezpiecza je specjalną żywicą-pianką. Na każdy ząb nakłada substancję wybielającą - 30-proc. nadtlenek karbamidu lub wodoru. Zabieg trwa 20-80 minut (w tym czasie siedzimy na fotelu z otwartą buzią). Czasem trzeba go powtórzyć.
W niektórych gabinetach stosuje się też wybielanie laserowe - po nałożeniu na zęby substancji wybielającej naświetla się je promieniem lasera (przyspiesza to wchłanianie żelu). Po zastosowaniu każdej z metod zęby mogą przez kilka dni boleć i być wrażliwe na zimno i ciepło.
Jaśniej od środka
Zęby leczone kanałowo z czasem ciemnieją, ale i te można wybielić. Lekarz otwiera ząb i sprawdza, czy był dobrze wyleczony. Do jego wnętrza wprowadza uszczelniający preparat. Następnie wkłada preparat wybielający i przykrywa go opatrunkiem. Jeśli po tygodniu wszystko jest w porządku, ząb jest plombowany. Jeżeli trzeba go bardziej rozjaśnić, procedurę się powtarza.
W domu pod kontrolą
Pod kierunkiem stomatologa można wybielać zęby w domu. Lekarz robi wycisk szczęki, aby przygotować dobrze dopasowane nakładki. W domu napełniamy je specjalnym żelem i używamy według wskazań lekarza (np. na noc), a co jakiś czas zgłaszamy się na kontrolę. Rozjaśnianie trwa około dwóch tygodni.
Kiedy nie wybielać
Nie można wybielać mleczaków ani zębów u dziecka do 16 lat. Zębów nie należy też wybielać kobietom w ciąży i karmiącym piersią. Warto wiedzieć, że plomby podczas wybielania się nie rozjaśniają. Te, które różnią się kolorem, trzeba częściowo zdjąć i wypełnić jaśniejszym odcieniem. Korony różniące się znacznie kolorem trzeba wymienić.
