Kluczową kwestią, od której zależy dalsze postępowanie jest poznanie przyczyny zaburzeń miesiączkowania. Jeżeli dotychczas miesiączki pojawiały się normalnie a kilka miesięcy temu krwawienia ustały, konieczne jest przeprowadzenie badań hormonalnych. Podwyższony poziom prolaktyny lub niedoczynność tarczycy są jednymi z najczęstszych przyczyn wtórnych zaburzeń miesiączkowania. Wśród schorzeń ginekologicznych zaburzenia miesiączkowania najczęściej wywoływane są przez zespół policystycznych jajników.
Jeżeli dotychczasowe leczenie nie przynosi efektów, proszę porozmawiać ze swoim lekarzem prowadzącym o innych możliwościach terapii. W przypadku nieregularnych miesiączek związanych z zaburzeniami owulacji zazwyczaj lekiem pierwszego wyboru jest klomifen, który stymuluje dojrzewanie pęcherzyków w jajniku i wywołuje owulację. Jeżeli w cyklu nie dochodzi do wytworzenia pęcherzyków zwiększa się dawkę leku w kolejnych cyklach. Próby indukcji klomifenem podejmuje się przez okres maksymalnie 12 miesięcy. Jeżeli leczenie nie przynosi rezultatów rozpoczyna się terapię gonadotropinami.