Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) włączana jest w okresie okołomenopauzalnym u kobiet, u których występują tzw. objawy wypadowe w postaci uderzeń gorąca i napadowego pocenia się, zaburzeń snu, nerwowości, labilności nastroju, zaburzeń koncentracji i pamięci, bólów głowy. Dawki HTZ ustala się indywidualnie, starając się stosować najmniejszą skuteczną dawkę, to znaczy taką, przy której znikają objawy wypadowe. Po około półrocznym okresie terapii należy zweryfikować zasadność stosowania HTZ, próbując zmniejszyć dawkę estrogenów i obserwując reakcję organizmu. Jeżeli objawy wypadowe pojawiają się, należy wrócić do poprzedniej skutecznej dawki i ponowną próbę wykonać za kolejne pół roku. Jeżeli objawy wypadowe nie powrócą, należy stopniowo obniżać dawkę aż do zupełnego odstawienia HTZ. Należy pamiętać, że HTZ ma objawy niepożądane, np. zwiększa ryzyko choroby zakrzepowo - zatorowej, dlatego należy do koniecznego minimum ograniczyć dawkę i czas stosowania estrogenów. Dodatkowo warto pamiętać, że nasilenie objawów wypadowych zależy nie tylko od niedoboru estrogenów, ale także od masy ciała, palenia papierosów czy aktywności fizycznej.