Odpowiada psycholog Justyna Pawłowska:
Badania prowadzone w ramach Europejskiego Obserwatorium Ryzyka wskazują, że psychospołeczne warunki pracy, w obliczu których stają współcześni pracownicy, niosą ze sobą ryzyko zaburzeń: w codziennym funkcjonowaniu w pracy i domu oraz dolegliwości i chorób. W głównej mierze odpowiedzialny za ten stan jest chroniczny stres zawodowy, przemoc psychiczna w miejscu pracy. Zagrożenia psychospołeczne o charakterze chronicznym, czyli stałe lub powtarzalnie występujące w środowisku pracy, mogą stanowić czynnik spustowy dla wystąpienia silnej reakcji stresowej. Typowe dla niej są objawy utrudniające normalne codzienne funkcjonowanie, pogarszające czasowo, bądź długotrwale, stan psychiczny. W fazie zaawansowanej poszkodowana osoba nie potrafi sprostać stawianym jej wymaganiom zawodowym i społecznym. Świadomość tego faktu oraz zagrożenie utratą pracy, a co za tym idzie pozycji społecznej i środków do życia, powoduje stany depresyjne lub przeciwnie: niekontrolowane wybuchy złości i agresji, kierowanej przeciwko współpracownikom. Dalsze zatrudnienie na zajmowanym stanowisku jest niemożliwe z przyczyn obiektywnych. Niekiedy pracodawca próbuje nakłonić osobę do podjęcia leczenia psychiatrycznego, proponuje zmianę stanowiska pracy lub podjęcie starań o rentę, przejście na wcześniejszą emeryturę. Co dziesiąty pracownik w danej fazie ma myśli samobójcze, a co setny podejmuje próbę samobójczą. Występujące u takich osób schorzenie, opisywane przez psychiatrów jako potraumatyczne stany lękowe (PTSD-posttraumatic stress disorder), porównywane jest przez specjalistów do stanu, jaki opisywano u osób, które przeszły doświadczenie obozu koncentracyjnego. Specjaliści z Unii Europejskiej, po przeprowadzeniu badań w Hiszpanii, szacują, że co piąte samobójstwo popełnione w tym kraju zostało spowodowane przemocą psychiczną w miejscu pracy.
