Problemy z przedszkolakiem

Mam problem w przedszkolu, bo mój trzyletni synek Patryk bije dzieci. Jak się zdenerwuje, bo ktoś mu zabierze zabawkę lub nawet lekko szturchnie, zaraz szczypie, drapie, kopie. W domu nie stosujemy przemocy. Nie zaznał jej od nikogo obcego. Do września był ze mną w domu, cały czas, teraz dopiero się rozstaliśmy. Nie miał kto go skrzywdzić. Wstyd mi przed ludźmi. Boję się, że mnie obwiniają. A najbardziej boję się, co wyrośnie z Patryka. Jak mu i sobie pomóc?

Odpowiada Beata Melaniuk:

Dziecko uczy się zasad i reguł przez obserwację oraz doświadczanie otaczającego nas świata. Ważne, aby były jasne i konsekwentnie stosowane zasady. Agresja i trudne zachowania u dziecka mogą być spowodowane zmianami, niezrozumiałym otoczeniem, problemami z komunikacją. Należałoby przyjrzeć się wszystkim tym czynnikom. Dzieci często reagują agresją kiedy dzieje się wokół nich dużo nowych rzeczy (przeprowadzka, nowe doświadczenia, takie jak przedszkole, rozstanie z mamą).

Możliwe też, że maluch może mieć trudności z komunikacją z rówieśnikami, może nie umieć poprosić o zabawkę, może mieć trudności w czekaniu na swoją kolej albo dzieleniu się. Takie problemy powinny zaobserwować panie w przedszkolu i odpowiednio zareagować. Agresja to podstawowa emocja i pierwotne zachowanie na trudną, niezrozumiałą sytuację. Często dzieci, nie umiejąc radzić sobie i nie potrafiąc wymyślić innych rozwiązań sytuacji, uciekają się do korzystania z agresji jako rozwiązania. Pani synek najprawdopodobniej nie rozumie zachowań innych dzieci, nie potrafi zareagować na ich zachowanie w inny sposób, stąd pojawiły się zachowania trudne. Należy przećwiczyć z chłopcem inne możliwe rozwiązania, np. w momencie, jak ktoś go zdenerwuje albo zabierze mu zabawkę. Pokazać, że można inaczej rozwiązać własne problemy, np. komunikując swoją potrzebę lub obawę.