Ćwiczenia są cenne. Pozwalają na rozluźnienie napięcia akomodacyjnego i przez to zapobiegają utrwaleniu się nieprawidłowego układu optycznego oka. U dzieci dają lepsze efekty niż u dorosłych. Pierwsze ćwiczenie: patrzymy prosto na ścianę, malujemy w myślach poziomą ósemkę i przy nieruchomej głowie wodzimy wzrokiem, naśladując ten kształt. Drugie: naklejamy znaczek na szybie. Dziecko staje w odległości 30 cm od szyby, obserwuje znaczek, następnie przenosi wzrok na odległe drzewo za oknem. I tak kilka razy. Tego typu ćwiczenia (jest ich więcej) poprawiają też ukrwienie mięśni poruszających oczami. Nie wyleczą jednak pacjentów cierpiących np. z powodu wysokiej krótkowzroczności oraz tych, u których zmiany związane z wiekiem wymagają stosowania okularów do czytania.
Dane tu przedstawione mają jedynie wartość informacyjną i nie mogą zastąpić indywidulnej porady lekarskiej.