18+
Uwaga!

Ta strona zawiera treści przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych

Mam co najmniej 18 lat. Chcę wejść
Nie mam jeszcze 18 lat. Wychodzę

Nimfomania: zaburzenie seksualne, które wymaga leczenia. Jak sobie z nim radzić?

Nimfomania to zaburzenie seksualne, które może wykazywać charakter przejściowy. Warto jednak podkreślić, że w przypadku braku odpowiedniego leczenia, nie zawsze dochodzi do samoistnego ustania objawów, a po pewnym czasie, choroba zaczyna wywierać silny wpływ na inne dziedziny życia. Czym jest nimfomania? Jakie daje objawy i jak przebiega leczenie tego zaburzenia?

Nimfomania - co to takiego?

Nimfomania to inaczej hiperlibidemia, hiperseksualność, erotomania lub po prostu - uzależnienie od seksu. Jeżeli problem dotyczy mężczyzn, zaburzenie określane jest jako satyriasis. Różne nazwy wskazują na jedną istotę problemu, którą jest ciągłe odczuwanie pożądania seksualnego, prowadzące do podejmowania ryzykownych zachowań. 

Nimfomania jest zaburzeniem psychicznym, które jest klasyfikowane w grupie uzależnień. U osoby chorej, uwidacznia się dominacja pragnienia rozładowania napięcia seksualnego nad innymi potrzebami. Mówiąc wprost - seks staje się tematem dominującym, co nie pozostaje bez wpływu na pozostałe sfery życia - rodzinną, towarzyską oraz zawodową. Uzależnienie silnie odbija się też na samoocenie osoby chorej. 

Kryzys wieku średniego, nazywany także 'drugą młodością', to stan psychologiczny, w którym przeżywająca go osoba dokonuje podsumowań swoich życiowych osiągnięć i sytuacji rodzinnej.Kryzys wieku średniego. Czym się objawia?

W przypadku nimfomanii, należy mówić o mechanizmie powstawania nałogu identycznym, jak w przypadku innych uzależnień. Osiągnięcie spełnienia seksualnego doprowadza do wzrostu poziomu endorfin i w konsekwencji - do pobudzenia układu nagrody w mózgu. Następstwem tego jest poprawa samopoczucia i wzrost zadowolenia, jednak gdy poziom hormonów szczęścia zaczyna spadać, osoba uzależniona zaczyna szukać kolejnych źródeł przyjemności. 

Nimfomania - objawy

Objawy nimfomanii są na tyle nieswoiste, że łatwo je pomylić z dużymi potrzebami seksualnymi lub chęcią poszukiwania nowych doświadczeń. Uzależnienie można podejrzewać, gdy:

  • pojawia się notoryczne myślenie o seksie - osoba uzależniona kieruje niemal każdą swoją myśl w stronę przyjemności seksualnej, planuje stosunki i ciągle szuka nowych możliwości realizacji swoich fantazji. Taki stan może uniemożliwiać normalne funkcjonowanie lub znacząco utrudniać działanie w innych sferach życia;
  • podejmowane są stosunki z wieloma partnerami - o ile seks z różnymi osobami nie musi świadczyć (i często nie świadczy) o uzależnieniu, to warto podkreślić, że jeżeli partnerzy seksualni danej osoby nie odpowiadają jej preferencjom (są dla niej nieatrakcyjni), można podejrzewać występowanie zaburzenia w tej sferze;
  • następuje utrata kontroli nad częstością masturbacji - częsta masturbacja nie musi wskazywać na jakikolwiek problem, jednak nie dotyczy to sytuacji, w której ta forma zaspokajania potrzeb seksualnych całkowicie wymyka się spod kontroli lub prowadzi do uszkodzeń ciała.

Wymieniając objawy nimfomanii lub satyriasis, nie można nie wspomnieć o poczuciu utraty kontroli nad tą strefą życia. Osoba uzależniona czuje, że jej zachowanie jest nieakceptowalne, odczuwa wstyd i wrażenie utraty godności, a mimo to nadal podejmuje pewne czynności. 

Zobacz wideo Dlaczego przechwalamy się na temat seksu? Seksuolog: "Kiedy mężczyzna się przechwala, to jest brany za bardziej atrakcyjnego. Kiedy kobieta - traktuje się ją jako puszczalską""

Nimfomania: przyczyny powstawania

Nie da się wskazać jednej przyczyny występowania tego zaburzenia. Specjaliści są zdania, że ryzyko wystąpienia uzależnienia od seksu jest większe u osób, które w okresie dzieciństwa doświadczyły traumy seksualnej, np. były molestowane. Inne czynniki, które mogą doprowadzić do wystąpienia problemu w tej sferze, to:

  • niska samoocena,
  • regularne doświadczanie silnego stresu,
  • skłonność do przeżywania negatywnych emocji,
  • brak zdolności współczucia samemu sobie,
  • słaba regulacja impulsów.

Najnowsze badania wskazują, że nimfomania może być zaburzeniem o podłożu hormonalnym, związanym z nadprodukcją oksytocyny.

Nie można nie wspomnieć, że uzależnienie od seksu częściej jest rozpoznawane u osób z osobowością socjopatyczną, wieloraką i chwiejną emocjonalnie. 

Introspekcja oznacza po prostu 'zajrzenie do wewnątrz'.Introspekcja. Jak w kilku prostych krokach poznać całą prawdę o sobie?

Nimfomania: leczenie

Kompleksowe leczenie nimfomanii jest realizowane dwutorowo - poprzez wdrożenie psycho- i farmakoterapii. W pierwszym przypadku, najlepsze rezultaty daje terapia poznawczo-behawioralna i psychodynamiczna. Specjaliści są zdania, że terapią powinny być objęte nie tylko osoby uzależnione, ale także ich partnerzy.

Terapia farmakologiczna polega na przyjmowaniu selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny, leków antyadrogenowych i neuroleptyków. 

Zobacz też: Egoizm czy egocentryzm? Czym się różnią? Kim jest egoista?

Więcej o: