Dlaczego pragnę związku na siłę?

Użytkownik

Dwa lata temu rozstałam się z chłopakiem po 6 latach związku. Po 5 miesiącach od tego momentu weszłam w bardzo toksyczny układ. Ja jestem bardzo zakochana i godzę się na wszystko. On mówi, że nigdy nie będziemy razem, porównuje mnie do byłych. Mówi, że jestem gruba i nie wystarczająco dobra, żeby chciał być ze mną w związku. ''Jestem'' z nim już ponad rok czasu i nie raz chciałam to zakończyć, bo czułam się wykończona psychicznie. Czuje się bezradna, czasami uzależniona od niego, nie widzę jasno tego co się dzieje. Teraz powoli zaczynam rozumieć, że jego zachowanie jest tyrańskie i nieludzkie. Jak mogę sobie pomoc? I czemu na siłę staram się być i dogodzić komuś, kto nie ma do mnie szacunku? Proszę o pomoc, bo nie jestem już w stanie sobie dłużej sama z tym radzić.

  • 1 odpowiedzi

Odpowiedzi

  • Na początek przypomnijmy sobie czym jest w ogóle związek. Po co wchodzimy w relacjez drugą osobą, staramy się ją budować i utrzymywać mimo kosztów i wysiłku jaki musimyw to włożyć? Miłość, bliskość to uczucia które w założeniu powinny budować nas i nasze życie. W dobrym związku znajdujemy wytchnienie, wsparcie i silę, aby móc pokonać trudności. Związek toksyczny to taki układ, w którym gasną wszystkie nasze nadzieje,w którym czujemy się żle i coraz gorzej, a mimo to nadal w nim trwamy. Cierpimy w nim, nie jesteśmy sobą i niszczymy powoli siebie.Przyczyn i powodów wchodzenia i trwania w takich układach może być wiele. Najczęściej przyczyny leżą w doświadczeniach z przeszłości. Poczucie winy, poczucie nie bycia ważnym dla osób bliskich, często tworzą w nas przekonanie, ze nie zasługujemy na miłość, na coś dobrego. Boimy się tego i uciekamy od możliwej w naszym obrazie siebie- porażki. Uciekając przed lękiem, samotnością, strachem, dajemy się wciągnąć w relacje, które przynoszą namw konsekwencji więcej bólu i samotności. Zgadzamy się na nieodpowiednie traktowanie, co dodatkowo niszczy Nasz obraz i wartość siebie.Musimy pamiętać, że miłość to dawanie ale i branie od drugiej osoby. Zawsze musi być ta wymiana. Myślę, że pierwsze kroki już zrobiłaś by sobie pomóc J . Teraz musisz zastanowić się co daje ci ten związek (plusy, minusy). Jak często jesteś zadowolona, jak często płaczeszi jesteś smutna. Czy czujesz się w tym związku samotnie czy nie? Musisz sama ustalić swoje własne granice, jakie możesz znieść dla dobra związku. Pamiętaj o sobie, swoich potrzebach, pragnieniach i systemie wartości. Popracuj trochę nad nim, nad własnym obrazem, samooceną. Jesteś Panią siebie i to Ty budujesz własne życie. Przypomnij sobie co Ci sprawia radość, czego potrzebujesz by osiągnąć poczucie zadowolenia i szczęście. Związek wymaga dużych poświęceń, ogromnych kosztów emocjonalnych. Jest jednak tylko wtedy czymś wyjątkowym i wartym budowania jeśli oddaje nam radość, poczucie bliskości i szczęście.Nie bój się siebie, samotności ani zmian. Może troszkę za szybko zaraz po zakończeniu jednej dłuższej relacji weszłaś w następną i nie zdążyłaś odbudować siebie samej. Daj sobie na to szansę i czas a sama zobaczysz jak wiele to może zmienić w Twoim życiu. Proponuje tez skorzystanie z konsultacji u specjalisty (psycholog, psychoterapeuta), który pomoże Ci zbudować silny i pozytywny obraz siebie samej i pomoże Ci przypomnieć sobie, odkryć i zrozumieć swoje własne pragnienia. Życzę powodzenia J

    Czy ta odpowiedź była pomocna? Tak3

Na wasze pytania odpowiadają

  • Beata Melaniuk

    Psycholog dziecięcy, psychoterapeuta poznawczo - behawioralny. Mam doświadczenie w diagnozie dzieci z autyzmem, zespołem Aspergera, ADHD, trudnościami wychowawczymi.

  • Maria Kłym

    Psycholog. Prowadzę treningi umiejętności społecznych dla dzieci i młodzieży. Naukowo zajmuję się kształtowaniem tożsamości w okresie wczesnego dorastania.

  • Iwona Gnach-Olejniczak

    Stomatolog z ponad 20-letnim doświadczeniem. Specjalizuje się w implantologii i ortodoncji nieekstrakcyjnej. Opatentowała w Polsce metodę Dental Face Liftingu. Założycielka UNIDENT UNION Dental Spa.

  • Łukasz Fus

    Lekarz - absolwent I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Obecnie rezydent w Zakładzie i Katedrze Patomorfologii oraz doktorant Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

  • Magdalena Zemlak

    Lekarz rezydent chorób wewnętrznych oraz doktorant Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

  • Marek Wolski

    Lekarz rezydent w oddziale Chirurgii i Urologii Klinicznego Szpitala Dziecięcego w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 24.

  • Angelika Sobota

    Lekarz rezydent ginekologii i położnictwa w Klinice Perinatologii i Położnictwa ze Szkołą Rodzenia Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku

  • Joanna Giza

    Dietetyk ukończyła Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka,specjalizację Dietetyka,Poradnictwo Dietetyczne w IŻŻ. Prowadzi pacjentów szpitalnych z różnymi schorzeniami. Autorka warsztatów żywieniowych.

  • dietetyk Patrycja Sankowska

    Dietetyk, absolwentka Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Prowadzi poradnictwo żywieniowe. Autorka bloga diet-coaching.xaa.pl

  • Krystyna Zeńczak-Praga

    Magister fizjoterapii, dietetyk. Absolwentka AWF Poznań. Prowadzi własny gabinet w oraz pracuje na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu.

  • Jerzy Wilgus

    Jeden z najbardziej znanych i cenionych chirurgów plastycznych w Polsce. Właściciel NZOZ EUROKLINIKA w Katowicach.

  • Anna Grabek-Dąbrowska

    Psycholog dziecięcy, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny.

  • Bronisław Hońca

    Psychoterapeuta integratywny, terapeuta uzależnień. Prowadzi psychoterapię indywidualną, par oraz psychoterapię grupową.

  • Magda Korulczyk

    Logopeda, Pedagog specjalny, Specjalista w Centrum Psychoterapii Ben-Med

  • Joanna Krawczyk

    Neuroterapeuta. Od kilkunastu lat pracuje z dziećmi i młodzieżą z zespołem Aspergera, wysoko funkcjonującym autyzmem i upośledzeniem umysłowym.

  • stradam