Joanna Krawczyk

0 pytanie, 4 odpowiedzi

Neuroterapeuta. Od kilkunastu lat pracuje z dziećmi i młodzieżą z zespołem Aspergera, wysoko funkcjonującym autyzmem i upośledzeniem umysłowym.

Jestem ekspertem:

www.neurobiofeedback.pl Zadaj pytanie

Ostatnia aktywnoœść

  • Drogi Marku Kiwanie się w takt muzyki nie zawsze oznacza chorobę sierocą. Może być umiejętnością wczuwania się w muzykę tak, że świat nie istnieje. Choroba sieroca ma podłoże psycho i neurologiczne. W tej sytuacji najlepiej porozmawiać z psychologiem. I dobrze jest wybrać poradnię, w której przyjmują specjaliści mający do czynienia z problemem sieroctwa. Taki specjalista oceni czy Twoja sytuacja jest tym czego się obawiasz. Natomiast druga sprawa, o której piszesz wydaje się poważniejsza, jak sam zresztą zauważyłeś. To tworzenie sobie alternatywnego świata, na tyle atrakcyjnego, że trudno zaakceptować ten realny, który ma swoje wady. Jeśli ten twój wyobrażony świat zaczyna przesłaniać ten prawdziwy, to mamy kłopot. Tak naprawdę to powodem do zmartwienia może być to, że mając przyjaciół w fikcyjnym świecie, trudno ci nawiązywać relacje z realnymi rówieśnikami i jak sam przyznajesz, kiedyś nie miałeś kolegów, bo wystarczali ci fikcyjni. A czy teraz masz kolegów, przyjaciół. Czy może tylko relacje z nimi są powierzchowne i nie masz bliższych z nimi kontaktów? W takiej sytuacji pomocą może być uczestniczenie w zajęciach: nauki zachowań społecznych. Są to spotkania organizowane w różnych poradniach najczęściej o profilu psychologicznym. Zajęcia odbywają się w grupach kilkuosobowych, dobranych tak aby uczestnicy mieli podobny profil problemu. Pod okiem psychologa na spotkaniach odgrywają scenki zapoznawania się, tworzą wspólnie reguły relacji międzyludzkich i ogólnie rozmawiają o funkcjonowaniu w grupie, i jak te relacje poprawiać. W poprawie funkcjonowania pomagają też różne terapie nastawione na ćwiczenia mózgu i rozwijanie równowagi emocjonalnej, takie jak: terapia Johannesa czy biofeedback. Ale nie porzucaj marzeń o lepszym świecie. Wyobraźnia to potęga. Tylko ludzie z wyobraźnią potrafią naprawdę zmieniać świat na lepszy. Życzę Ci powodzenia.

    na pytanie Zaburzeniami integracji sensorycznej?
  • Droga użytkowniczko. Nieefektywność nauki, o której piszesz zdarza się stosunkowo często. Ale efektywność, w każdej dziedzinie jest do wyćwiczenia, choć nie każdy chce to w sobie ćwiczyć. Bo to można wyćwiczyć. Przede wszystkim należy zadbać o jak najlepsze warunki dla umysłu. Jest kilka rzeczy, które wpływają na jego dobre funkcjonowanie. Pierwszą jest tzw. higiena snu. Sen w stałych godzinach, najlepiej od 22ej, ale nie później niż przed północą. Wywietrzenie pomieszczenia przed snem. Nie objadanie się na 2-3 godziny przed snem. Oczywiście nie muszę wspominać, że używki niszczą potencjał umysłowy, alkohol w szczególności. Drugą sprawą jest stres. Sama wspominasz to jako fakt. To niedobre zjawisko. Stres uwalnia duże ilości adrenaliny, która metabolizując, tworzy w organizmie toksyny. Gdy jest ich mało, organizm sobie z nimi radzi, ale przy większych porcjach stresu, po prostu zatruwamy organizm. Dobrą sprawą jest uprawianie sportu. Umiarkowany wysiłek fizyczny (czyli nie sport ekstremalny czy zawodowy) uwalnia hormony z grupy endorfin, zwanych też hormonami szczęścia. To one między innymi pomagają neutralizować stres. Zajęcia fizyczne regulują też ciśnienie krwi, układ oddechowy i układ krążenia. Są też, prowadzone przez różne placówki, specjalistyczne ćwiczenia poprawiające koncentrację i ogólnie kondycję mózgu. Trening nazywa się biofeedback, czasami też zwany mind-fitness, gdyż rzeczywiście jest tym dla mózgu, czym dla mięśni chodzenie na siłownię. Uczniom i studentom takie ćwiczenia pozwalają lepiej zdawać egzaminy i z większym dystansem podchodzić do stresujących sprawdzianów. A przecież o to w gruncie rzeczy chodzi.

    na pytanie Problemy z nauką
  • Stres związany jest z emisją fali mózgowej Beta2. Odpowiada ona m.in . za wydzielanie adrenaliny. Pozostawanie w stanie permanentnego stresu powoduje, że nasz mózg zaczyna uznawać taką sytuację za normalną i zwiększona ilość fali Beta2 (a tym samym poziom adrenaliny) zaczyna nam towarzyszyć w codziennym życiu. Jest to spowodowane plastycznością naszego mózgu, który uczy się i dostosowuje swoje działanie do naszych aktualnych potrzeb. Mózg nasz emituje różne częstotliwości fal w różnych (ale w miarę stałych) proporcjach. Jeśli zwiększy się znacznie emisja tylko jednej fali (np.Beta2), zawsze jest to kosztem zmniejszenia emisji innej. Gdy zmniejsza się emisja fali odpowiedzialnej za inne funkcje umysłu, wtedy odczuwamy to jako problem ze słabszą wydajnością w tym właśnie obszarze.W przypadku skutków długotrwałego stresu ćwiczenia EEG Biofeedback polegają na zmniejszeniu emisji fali Beta2 (odpowiedzialnej za stres i "wypychającej" inne fale) a zwiększenie zakresu emisji innej fali w zależności od zaistniałego problemu. W sytuacji, gdy w grę wchodzą zaburzenia pamięci, treningi często trwają dużo dłużej. Obszary jakie są trenowane zależą od tego jaka pamięć wymaga treningu. Pamięć procedur i umiejętności to móżdżek, instynkty, jako genetycznie zakodowane wspomnienia to obszar jądra ogoniastego, natomiast fobie i pamięć traumatycznych przeżyć to obszar ciała migdałowatego. Natomiast w hipokampie (centralna część płata skroniowego) przechowywane są świadome wspomnienia ostatnich zdarzeń, kojarzone z emocjami. Jest to także obszar tzw. pamięci roboczej (coś podobnego do RAM w komputerze). Przechowywane są tam informacje dotyczące rozwiązywania bieżącego problemu, czyli to z czego korzystamy w procesie nauki. Trening EEG biofeedback polega na trenowaniu obszarów najbliżej strefy lub stref odpowiedzialnych za konkretny problem.Jeśli chodzi natomiast o niechęć nastolatka do nauki, to najważniejsze jest znaleźć przyczynę tej niechęci. Młodzi ludzie, szczególnie ambitni, niechętnie przyznają się do sytuacji mogących sugerować, że coś im nie wychodzi. Niechęć może być także spowodowana sytuacją w szkole, wśród rówieśników lub w rodzinie. Ponieważ obszar odpowiedzialny za zapamiętywanie niedawnych zdarzeń pokrywa się z obszarem działania pamięci proceduralnej (ważnej w procesie nauki), jeśli silne emocje zdominują codzienne wydarzenia, możeto mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie tego rodzaju pamięci. W tej sytuacji prowadzi się równolegle dwa treningi, jeden w kierunku wyciszenia i relaksu, drugi aktywujący obszar pamięci proceduralnej. Ilość treningów zależy zawsze od zaistniałego problemu i wynosi od kilkunastu do nawet 100 treningów.I jeszcze na koniec ważna, choć przez niektórych lekceważona, rola snu w procesie zapamiętywania i odtwarzania. W trakcie snu zachodzą w naszym mózgu procesy mające wpływ na jakość zapisu informacji w naszej pamięci. Nie lekceważmy jego roli i starajmy się aby spać wystarczającą ilość godzin, w zaciemnionym i dobrze wywietrzonym pomieszczeniu.

    na pytanie Stres, a biofeedback
  • EEG Biofeedback jak każda terapia wymaga czasu. I jak każda terapia u jednych wywołuje efekty szybciej, u innych wolniej. Niestety, robiąc diagnozę, nie jesteśmy w stanie przewidzieć, ile czasu przed nami. Dlatego ważne jest określenie sobie celów krótko i długofalowych. Jeśli będziemy mieli małe cele, które po kolei będziemy realizować w drodze do tego ostatecznego, da nam to poczucie, że terapia przynosi pozytywne efekty. Jest to szczególnie ważne w przypadku autyzmu, gdyż jest to zaburzenie bardzo złożone. Naukowcy nie są zgodni co do przyczyny autyzmu. Część z nich widzi je w nieprawidłowo ukształtowanych niektórych obszarach mózgu, m.in. w układzie limbicznym, odpowiedzialnym za przetwarzanie emocji. Inni twierdzą, że przyczyna tkwi w nieprawidłowej biochemii mózgu. Jeśli przyczyna leży w biochemii mózgu, tzn. w nieprawidłowo przebiegających reakcjach biochemicznych, to terapia EEG Biofeedback może bardzo szybko przynieść pozytywne rezultaty. EEG Biofeedback opiera się na wiedzy z dziedziny neurochemii (reakcje biochemiczne w mózgu) i neuroanatomii (budowa mózgu). Bazą wyjściową dla terapii jest badanie EEG mózgu czyli obraz fal mózgowych. Emisja fal mózgowych obrazuje prawidłowe lub nieprawidłowe działanie mózgu w konkretnych jego obszarach. Wiemy np., że prawa półkula mózgowa zaangażowana jest w ekspresję emocji, szczególnie obszar przedni, zaś rozumienie komunikacji emocjonalnej, to obszary ciemieniowo-skroniowe, wiemy także, że obszar płata skroniowego jest zaangażowany w nadawanie bodźcom znaczenia emocjonalnego. Jeśli w obrazie EEG widzimy nieprawidłowy obraz fal w tych obszarach, wiemy, że to koresponduje z konkretnymi problemami. Jeśli będziemy odpowiednio długo stymulować te nieprawidłowo funkcjonujące obszary, stopniowo będą się one uaktywniać i reakcje biochemiczne w tej części mózgu będą się normalizować. Jeśli natomiast przyczyna tkwi w nieprawidłowej budowie mózgu, nie znaczy to, że nie należy podejmować terapii. Zawsze będzie ona miała pozytywny wpływ, tylko na efekty trzeba będzie dłużej czekać. Dodatkową trudnością jest specyfika zaburzeń autystycznych. Wiadomo, że prowadzenie terapii opiera się na zaangażowaniu pacjenta. Jest to tym trudniejsze w przypadku osoby mającej trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji międzyludzkich. A uczestnictwo w terapii EEG Biofeedback wymaga zrozumienia. Dlatego tak ważna jest wiedza i zaangażowanie terapeuty. Zrozumienie postawy i potrzeb pacjenta jest gwarancją, że terapia przyniesie pozytywne rezultaty.

    na pytanie Biofeedback, a autyzm

Na wasze pytania odpowiadają

  • Beata Melaniuk

    Psycholog dziecięcy, psychoterapeuta poznawczo - behawioralny. Mam doświadczenie w diagnozie dzieci z autyzmem, zespołem Aspergera, ADHD, trudnościami wychowawczymi.

  • Maria Kłym

    Psycholog. Prowadzę treningi umiejętności społecznych dla dzieci i młodzieży. Naukowo zajmuję się kształtowaniem tożsamości w okresie wczesnego dorastania.

  • Iwona Gnach-Olejniczak

    Stomatolog z ponad 20-letnim doświadczeniem. Specjalizuje się w implantologii i ortodoncji nieekstrakcyjnej. Opatentowała w Polsce metodę Dental Face Liftingu. Założycielka UNIDENT UNION Dental Spa.

  • Łukasz Fus

    Lekarz - absolwent I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Obecnie rezydent w Zakładzie i Katedrze Patomorfologii oraz doktorant Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

  • Magdalena Zemlak

    Lekarz rezydent chorób wewnętrznych oraz doktorant Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

  • Marek Wolski

    Lekarz rezydent w oddziale Chirurgii i Urologii Klinicznego Szpitala Dziecięcego w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 24.

  • Angelika Sobota

    Lekarz rezydent ginekologii i położnictwa w Klinice Perinatologii i Położnictwa ze Szkołą Rodzenia Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku

  • Joanna Giza

    Dietetyk ukończyła Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka,specjalizację Dietetyka,Poradnictwo Dietetyczne w IŻŻ. Prowadzi pacjentów szpitalnych z różnymi schorzeniami. Autorka warsztatów żywieniowych.

  • dietetyk Patrycja Sankowska

    Dietetyk, absolwentka Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Prowadzi poradnictwo żywieniowe. Autorka bloga diet-coaching.xaa.pl

  • Krystyna Zeńczak-Praga

    Magister fizjoterapii, dietetyk. Absolwentka AWF Poznań. Prowadzi własny gabinet w oraz pracuje na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu.

  • Jerzy Wilgus

    Jeden z najbardziej znanych i cenionych chirurgów plastycznych w Polsce. Właściciel NZOZ EUROKLINIKA w Katowicach.

  • Anna Grabek-Dąbrowska

    Psycholog dziecięcy, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny.

  • Bronisław Hońca

    Psychoterapeuta integratywny, terapeuta uzależnień. Prowadzi psychoterapię indywidualną, par oraz psychoterapię grupową.

  • Magda Korulczyk

    Logopeda, Pedagog specjalny, Specjalista w Centrum Psychoterapii Ben-Med

  • Joanna Krawczyk

    Neuroterapeuta. Od kilkunastu lat pracuje z dziećmi i młodzieżą z zespołem Aspergera, wysoko funkcjonującym autyzmem i upośledzeniem umysłowym.