Bronisław Hońca

0 pytanie, 36 odpowiedzi

Psychoterapeuta integratywny, terapeuta uzależnień. Prowadzi psychoterapię indywidualną, par oraz psychoterapię grupową.

Jestem ekspertem:

www.psychoterapeuta-integratywny.pl Zadaj pytanie

Ostatnia aktywnoœść

  • Dzień dobry. Wyniki powinien zinterpretować lekarz, może więc jeśli ma Pani wątpliwości warto po prostu poprosić o skierowanie do endoktrynologa? Z tego, co Pani pisze wnioskuję, że trudno Pani znaleźć wyjaśnienie tego, co się z Panią dzieje. I tutaj sprawa jest jasna, sama znajomość przyczyny przynosi jakąś ulgę, no bo wreszcie wiem co mi jest. Właściwie pisze Pani tylko o farmakoterapii, a może warto spróbować rozmowy z psychoterapeutą? Trudno na podstawie tego, co Pani pisze orzekać o przyczynach Pani złego samopoczucia, natomiast sądzę, że warto z kimś o tym porozmawiać i spróbować, że się tak wyrażę, ugryźć temat z innej strony.

    na pytanie Czy to Hashimoto?
  • Dzień dobry. Trudno na odległość orzekać ile może trwać psychoterapia, a jeszcze trudniej szermować diagnozami. Pisze Pani o diagnozach borderline, DDA... Te kategorie czysto praktycznie przekładają się na trudności, których doświadczamy w życiu. Możliwe, że czasem psychoterapia musi lub może trwać bardzo długo, wszystko zależy od indywidualnego zestawu problemów, z którymi zgłasza się do nas pacjent. Proponuję aby odbyła Pani u dowolnego psychoterapeuty po prostu konsultację, wspólnie określicie zakres problemów do terapii i wtedy obie strony zadecydują czy chcą ze sobą pracować. Bo to też nie jest tak, że każdy psychoterapeuta jest dla każdego. Warto po prostu sprawdzić czy ta dana osoba nam pasuje, czy się z nią dobrze czujemy. Od tego miejsca zaczyna się dopiero przestrzeń na możliwą psychoterapię. Która niekoniecznie musi trwać 10 lat, a Pani życzę, aby mogła Pani poczuć się lepiej w zdecydowanie krótszym czasie. Pozdrawiam!

    na pytanie Czy terapia borderline musi trwać aż 10 lat?
  • Dzień dobry, Odnośnie tytułu: może niekoniecznie musi to być lekarz psychiatra, a wystarczy dobry psychoterapeuta. Ewentualnie może Pani zapisać się do lekarza i poprosić aby kogoś Pani polecił. To, co uderza w Pani wypowiedzi to po prostu cierpienie i z tym cierpieniem warto coś zrobić, tym bardziej, że mimo szeregu trudnych doświadczeń ma Pani siłę, aby szukać pomocy, choćby poprzez pisanie na stronie gazety. Psychoterapia może pomóc i do niej Panią zachęcam. Pozdrawiam i trzymam kciuki!

    na pytanie Czy iść do psychiatry?
  • Dzień dobry. Internet nie zastąpi wizyty u lekarza. Objawy, które Pani opisuje mogą być np. skutkiem ubocznym zażywanych leków antydepresyjnych, czasem tak bywa. Dlatego też uważam, że wizyta u lekarza prowadzącego i opowiedzenie mu o tym, co się z Panią dzieje jest absolutnie niezbędna. Z lekarzem skonsultuje Pani również jakie suplementy diety może Pani zażywać do leków, które Pani zostały przepisane.

    na pytanie Problemy z pamięcią
  • To, co Pani opisuje może wskazywać na podwyższony znacząco poziom lęku, powody tego stanu rzeczy mogą być różne. Być może chodzi o napięcie, stres... Warto się temu przyjrzeć, bo... takie ciągłe kontrolowanie może być po prostu męczące. Zachęcam do wizyty w gabinecie psychoterapeuty, tam opowie Pani z czym się Pani zmaga i wspólnie zbadacie skąd u Pani wzięły się takie nawyki, czy uporczywe rozmyślania. W konsekwencji dolegliwości mogą zostać zminimalizowane, a Pani będzie mogła oddychać z ulgą.

    na pytanie Często miewam niepokoje, bo nie pamiętam
  • Trudno orzekać czy zachowanie Pani męża ma związek z jego uzależnieniem, natomiast na pewno jest jakiś kłopot z komunikacją między Wami. Zachęcam do wspólnej konsultacji w ramach terapii dla par. Być może z pomocą psychoterapeuty uda Wam się przywrócić porozumienie, wyjaśnicie sobie kluczowe dla Was obojga kwestie i w konsekwencji będziecie mogli być razem.

    na pytanie Gdzie leży problem?
  • Nasuwa mi się taka odpowiedź... Ktoś chce bardzo schudnąć, decyduje się na ćwiczenia, może nawet dietę i pyta czy nietaktem będzie jeśli zje pięć dorodnych kurczaków. No nietaktem naturalnie to nie będzie, tylko pytanie po co? I tak z tym esperalem - po co wdychać? Przecież skoro się Pan na to wszycie zdecydował, to pewnie po to, żeby nie pić. Jeśli nie chce Pan rozstawać się z alkoholem, to może lepiej nie ryzykować wszywania esperalu. Ważna jest motywacja i tutaj zachęcam po prostu do terapii, może dzięki tej ostatniej uda się Panu zredukować ilość wypijanego alkoholu do rozsądnych rozmiarów.

    na pytanie Esperal a wdychanie alkoholu
  • Pisze Pani o bardzo intesywnym doświadczaniu złości, trudno mi zatem powiedzieć czy ziółka Pani wystarczą i czy chodzi o stres. Być może ma Pani osobowościową tendencję do tak intesywnego przeżywania tej skądinąd ważnej emocji. Sądzę, że dobrym rozwiązaniem byłaby dla Pani jakaś forma psychoterapii grupowej, warsztatu - chodzi o miejsce gdzie będzie Pani mogła się swojej złości poprzyglądać, oswajać ją i co chyba najistotniejsze: nauczyć się nad nią panować. To ważna sztuka i dotyczy ona praktycznie każdej emocji jaką w danej chwili przeżywamy. Chodzi o to, żeby nas one nie zalewały, żeby nie brały nas w panowanie, a wprost przeciwnie, grzecznie nas słuchały, nam służyły. Wtedy jest OK. Krótko mówiąc: warto, żeby Pani nauczyła się jak obsługiwać własną złość i to powinno pomóc. Samemu trudno to zrobić, ale... Może Pani choćby w tej chwili zacząć od obserwowania własnej złości, np. kiedy czuje Pani, że za chwilę może eksplodować, zaczyna Pani wykonywać 10 świadomych oddechów i pozwala Pani tej złości być, patrzy Pani na nią. Zobaczy Pani co się będzie działo. Generalnie w ogóle jakaś forma treningu uważności mogłaby być dla Pani pomocna. Do czego zachęcam. Na ten moment Pani energia zdaje się momentami mieć siłę wodospadu, trzeba ją skanalizować, żeby mogła troszkę spokojniej płynąć. Pozdrawiam Bronisław Hońca

    na pytanie Napady złości, agresja
  • Dzień dobry, Proszę się nie obrazić, ale właściwie nic Pani nie napisała poza tym, że kiedyś było inaczej, a teraz też jest inaczej. Gdy myślę o odpowiedzi na Pani pytanie, nasuwa mi się odpowiedź... nie wiem, po prostu nie wiem. I sądzę, że to jest w tej chwili bardzo bliska Pani odpowiedź. Nie wie Pani jak sprawić, aby poczuła się Pani lepiej, aby było inaczej, niż jest teraz. Możliwości na pewno jest kilka... Może Pani jeśli nie chce Pani zobaczyć swojej depresji w towarzystwie psychoterapeuty, udać się do lekarza psychiatry. Otrzyma Pani leki, co na chwilę przyniesie ulgę. W psychoterapii zaś, jeśli by się Pani na nią zdecydowała, ma Pani szansę zobaczyć o co chodzi z tą depresją, ku czemu ona Panią prowadzi, a może czego ona od Pani wymaga. Przychodzi mi do głowy, że czasem depresja jest z nami dlatego, że właśnie wymaga, że coś mamy do zrobienia, do zmiany. Np. jakaś formuła naszego życia się wyczerpała i trzeba zwrócić się w innym kierunku, co nie zawsze jest proste. Warto się temu przyjrzeć i warto zobaczyć o co nam w depresji chodzi.

    na pytanie Jak wyleczyć się z depresji?
  • Dotyka Pani bardzo subtelnej dziedziny, jaką jest nasza ludzka seksualność. Dziedziny złożonej i wielowymiarowej. Rozumiem Pani niepokój i konsternację, być może odkrywa Pani taką część siebie, którą trudno jest Pani zaakceptować, przyjąć, może też jest to tęsknota za miłością kobiety po prostu. Sądzę, że dobrym rozwiązaniem byłaby rozmowa z kimś zaufanym, może przyjaciółka? Proszę rozważyć również wizytę u psychoterapeuty, z neutralną a jednocześnie życzliwą Pani osobą, będzie Pani mogła spokojnie przyjrzeć się swojej seksualności, swoim fantazjom, krótko mówiąc temu, co Panią niepokoi... Być może po takiej rozmowie to co niepokoi, niepokoić przestanie, a Pani poczuje się z samą sobą pewniej.

    na pytanie Wątpliwości co do swojej orientacji

Na wasze pytania odpowiadają

  • Beata Melaniuk

    Psycholog dziecięcy, psychoterapeuta poznawczo - behawioralny. Mam doświadczenie w diagnozie dzieci z autyzmem, zespołem Aspergera, ADHD, trudnościami wychowawczymi.

  • Maria Kłym

    Psycholog. Prowadzę treningi umiejętności społecznych dla dzieci i młodzieży. Naukowo zajmuję się kształtowaniem tożsamości w okresie wczesnego dorastania.

  • Iwona Gnach-Olejniczak

    Stomatolog z ponad 20-letnim doświadczeniem. Specjalizuje się w implantologii i ortodoncji nieekstrakcyjnej. Opatentowała w Polsce metodę Dental Face Liftingu. Założycielka UNIDENT UNION Dental Spa.

  • Łukasz Fus

    Lekarz - absolwent I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Obecnie rezydent w Zakładzie i Katedrze Patomorfologii oraz doktorant Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

  • Magdalena Zemlak

    Lekarz rezydent chorób wewnętrznych oraz doktorant Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

  • Marek Wolski

    Lekarz rezydent w oddziale Chirurgii i Urologii Klinicznego Szpitala Dziecięcego w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej 24.

  • Angelika Sobota

    Lekarz rezydent ginekologii i położnictwa w Klinice Perinatologii i Położnictwa ze Szkołą Rodzenia Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku

  • Joanna Giza

    Dietetyk ukończyła Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka,specjalizację Dietetyka,Poradnictwo Dietetyczne w IŻŻ. Prowadzi pacjentów szpitalnych z różnymi schorzeniami. Autorka warsztatów żywieniowych.

  • dietetyk Patrycja Sankowska

    Dietetyk, absolwentka Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Prowadzi poradnictwo żywieniowe. Autorka bloga diet-coaching.xaa.pl

  • Krystyna Zeńczak-Praga

    Magister fizjoterapii, dietetyk. Absolwentka AWF Poznań. Prowadzi własny gabinet w oraz pracuje na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu.

  • Jerzy Wilgus

    Jeden z najbardziej znanych i cenionych chirurgów plastycznych w Polsce. Właściciel NZOZ EUROKLINIKA w Katowicach.

  • Anna Grabek-Dąbrowska

    Psycholog dziecięcy, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny.

  • Bronisław Hońca

    Psychoterapeuta integratywny, terapeuta uzależnień. Prowadzi psychoterapię indywidualną, par oraz psychoterapię grupową.

  • Magda Korulczyk

    Logopeda, Pedagog specjalny, Specjalista w Centrum Psychoterapii Ben-Med

  • Joanna Krawczyk

    Neuroterapeuta. Od kilkunastu lat pracuje z dziećmi i młodzieżą z zespołem Aspergera, wysoko funkcjonującym autyzmem i upośledzeniem umysłowym.