Objawy cukrzycy typu 2

Cukrzyca typu 2 to schorzenie metaboliczne, które jeszcze do niedawna rozpoznawane było u osób starszych. Dzisiaj do lekarza zgłaszają się coraz młodsi pacjenci. Jakie są objawy cukrzycy typu 2? U kogo rozwija się najczęściej i jak skutecznie z nią walczyć?

Jakie są objawy cukrzycy typu 2? Najbardziej charakterystycznym objawem cukrzycy jest podwyższone stężenie glukozy we krwi. Dzieje się tak ponieważ trzustka wytwarza zbyt mało insuliny lub komórki przestają na nią reagować. Insulina to hormon, który wymusza na organizmie zmienienie glukozy w energię. U osób z cukrzycą typu drugiego ten mechanizm jest zaburzony, trzustka wydziela zbyt mało insuliny, stężenie cukru we krwi dalej się podnosi.

Co sprzyja rozwojowi choroby? Cukrzyca typu 2 ma bezpośredni związek z prowadzonym stylem życia. Tym samym znacznie częściej rozwija się u osób otyłych, z nadciśnieniem tętniczym czy chorujących na serce. Jeszcze do niedawna ten rodzaj cukrzycy uchodził za chorobę typową dla osób starszych. Niestety to się zmienia i schorzenie rozwija się już u dzieci.

Cukrzyca: problem narodowy, a wiemy o niej tak niewiele. Poznaj najważniejsze fakty (nie mity)

Cukrzyca ma też podłoże genetyczne, jeśli w rodzinie jest choć jeden chory, prawdopodobieństwo, że pojawi się ona u pozostałych członków rodziny wynosi ok. 30-40 proc.

Objawy cukrzycy typu 2

Nieprawidłowy wynik badania poziomu glukozy we krwi to dla wielu pacjentów tylko potwierdzenie przypuszczeń, że z organizmem dzieje się coś złego.

Objawy cukrzycy typu 2, które chorzy obserwują u siebie najczęściej:

  • nadmierne pragnienie,
  • częste oddawanie moczu,
  • większy apetyt, który nie powoduje przybierania na wadze, tylko chudnięcie.

Dodatkowo chorzy szybko się męczą, mają problemy ze wzrokiem, skóra – przede wszystkim w okolicy narządów płciowych – zaczyna swędzieć, rany dłużej się goją oraz częściej łapią infekcje. Część chorych staje się rozdrażniona i apatyczna, tracą energię i chęć do działania.

Cukrzyca typu 2 – diagnoza

Sam wywiad z pacjentem i analiza objawów to niekiedy za mało. Konieczne jest wykonanie badania pod kątem stężenia glukozy we krwi. Glukoza to cukier prosty, który za sprawą insuliny przekładany jest na energię. U całkowicie zdrowej osoby jej poziom, na czczo nie powinien przekraczać 100 mg/dl, a po posiłku (zaleca się powtórzenie badania 2 godziny po jedzeniu) – 140 mg/dl. Wynik w przedziale 100-125 mg/dl to zapowiedź stanu przedcukrzycowego, który znacząco podnosi ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. To także sygnał, że dzięki diecie i aktywności fizycznej można spróbować naprawić szkody. Jeśli pomiar glukozy pokaże wynik powyżej 140 mg/dl – nie ma już wątpliwości, że przyczyną problemów jest cukrzyca.

Choć u pacjentów z grupy ryzyka, czyli z nadwagą lub nadciśnieniem tętniczym, diagnoza wydaje się oczywista, to lekarz i tak może zlecić oznaczenie przeciwciał przeciwwyspowych, które atakują komórki trzustki wytwarzające insulinę i najczęściej występują u osób z cukrzycą typu 1.

Cukrzyca typu 2 – leczenie

Leczenie cukrzycy typu 2 w dużej mierze zależy od stanu zdrowia pacjenta. Jeśli choroba została wcześnie rozpoznana można spróbować z nią walczyć zmieniając dietę i wprowadzając aktywność fizyczną (dopiero kiedy to nie działa, wprowadza się farmakologię). Mimo że podstawowym źródłem energii są węglowodany, diabetyk musi nauczyć się wybierać te najlepsze, czyli te, które mają niski indeks glikemiczny. Wskaźnik ten określa jak szybko po zjedzeniu danego produktu w organizmie podnosi się poziom glukozy. Do tej grupy produktów należą m.in.:

  • pełnoziarnisty makaron,
  • ciemny ryż,
  • zielone surowe warzywa,
  • kiszonki,
  • chudy ser, najlepiej twaróg,
  • mleko (roślinne lub bez laktozy).

Chorzy powinni wystrzegać się słodyczy oraz cukru, ten ostatni lepiej zastąpić ksylitolem. Diabetycy powinni unikać również alkoholu, bo hamuje produkcję glukozy w wątrobie, a to może się skończyć niedocukrzeniem. Jeśli cokolwiek budzi wątpliwości lub nie wiemy, jak prawidłowo skomponować dietę, najlepiej skorzystać z pomocy dietetyka klinicznego.

Uzupełnieniem leczenia powinna być aktywność, jest ona szczególnie ważna u tych osób, u których jednym z czynników rozwoju cukrzycy była otyłość. To właśnie oni powinni szczególnie zadbać o to, aby zgubić zbędne kilogramy. Dla takich pacjentów najlepsze i najbezpieczniejsze będą te aktywności, które nie obciążają stawów, tj. pływanie oraz jazda na rowerze.

Cukrzyca typu 2 – profilaktyka

Podstawą leczenia cukrzycy jest regularne mierzenie stężenia cukru we krwi. Przeznaczony do tego aparat, czyli glukometr chorzy dostają od swojego lekarza. Osoby, które  przyjmują insulinę powinny sprawdzać stężenie glukozy przed każdym posiłkiem, pozostali – co najmniej kilka razy w tygodniu.

Regularne sprawdzanie poziomu cukru we krwi to najlepszy sposób, aby ocenić czy stosowana terapia jest skuteczna oraz pomaga pacjentowi zorientować się, które produkty w codziennej diecie powodują największe wahania glukozy, i z których trzeba zrezygnować.

Chorzy powinni zapisywać swoje wyniki, aby później skonsultować je z lekarzem diabetologiem. Dodatkowo warto raz w roku wykonywać badania:

Każdy, kto choruje na cukrzycę musi bardzo dokładnie oglądać swoje stopy. Neuropatia cukrzycowa, wskutek zbyt wysokiego stężenia glukozy we krwi, uszkadza nerwy. Wraz z postępem choroby pacjenci zaczynają tracić czucie, głównie w palcach stopy. W pierwszej fazie pojawia się drętwienie i mrowienie, a z czasem całkowicie przestają odczuwać ból oraz zmianę temperatury. Zranienie w takiej sytuacji może być bardzo niebezpieczne (to zespół stopy cukrzycowej). Cukrzyca sprawia, że rany, nawet drobne, goją się bardzo długo, co gorsza stanowią otwartą furtkę dla bakterii. W niektórych przypadkach takie zakażenie może się skończyć nawet amputacją.

Osoby chore na cukrzycę przed każdym wyjściem z domu powinny zaopatrzyć się w coś słodkiego, może to być cukierek i sok pomarańczowy. Przy nagłym spadku glukozy we krwi produkt z dużą zawartością cukru pozwoli szybko go wyrównać i wrócić do bezpiecznego poziomu. W sytuacji, gdy cukier niespodziewanie skoczył szklanka wody z odrobiną soli to kiepski pomysł. Lepiej w takich sytuacjach pójść na spacer lub, gdy to nie pomaga, wziąć leki, które każdy chory powinien mieć zawsze przy sobie. Jeśli i to nie przyniesie rezultatu, konieczne jest wezwanie pogotowia.   

To również może cię zainteresować:

Skomentuj:
Objawy cukrzycy typu 2
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX