Niedosłuch odbiorczy - przyczyny, objawy, leczenie

Niedosłuch odbiorczy dotyczy patologii występującej w części narządu słuchu odbierającej dźwięk. Powstaje wskutek dysfunkcji ucha wewnętrznego bądź nerwu słuchowego. Jakie są rodzaje niedosłuchu odbiorczego? Jakie są jego przyczyny i objawy? Na czym polega diagnostyka oraz leczenie?

Niedosłuch odbiorczy i inne rodzaje niedosłuchu

Niedosłuch odbiorczy (łac. hypoacusis perceptiva) to najczęściej występujący rodzaj niedosłuchu. Niedosłuch (łac. hypoacusis) to zaburzenie ze strony narządu słuchu polegające na nieprawidłowym przewodzeniu lub odbiorze dźwięków.

Ponieważ niedosłuch może rozwinąć się wskutek zmian rozwijających się w odcinku odbiorczym lub przewodzeniowym, niezależnie od przyczyn, obok niedosłuchu odbiorczego wyróżnia się także:

  • niedosłuch przewodzeniowy (łac. hypoacusis conductiva) dotyczy zaburzenia występującego w części przewodzącej dźwięk. Może być spowodowany problemami związanymi z uchem zewnętrznym oraz uchem środkowym. Polega na tym, że zaburzone zostaje przenoszenie dźwięków od małżowiny usznej przez ucho środkowe do ucha wewnętrznego,
  • niedosłuch mieszany (łac. hypoacusis mixta), który stanowi połączenie ubytku słuchu spowodowanego złym przewodzeniem oraz ubytku sensoryczno-odbiorczego. To współwystępowanie obu rodzajów niedosłuchu w jednym narządzie słuchu.

Niedosłuch odbiorczy – rodzaje i przyczyny

Odbiorczy ubytek słuchu polega na tym, że dźwięk jest doprowadzany do ucha wewnętrznego, ale jest nieprawidłowo przekształcany na impulsy nerwowe. W rezultacie dźwięki nie są prawidłowo rozpoznawane. Niedosłuch odbiorczy może być wywołany przez uszkodzenie ślimaka lub nerwu słuchowego albo przewlekłe stany zapalne.

Ponieważ niedosłuch odbiorczy dotyczy patologii występującej w części odbierającej dźwięk, tj. narządu Cortiego, zwoju spiralnego lub nerwu ślimakowego, wyróżnia się niedosłuch odbiorczy:

  • ślimakowy – dotyczy zaburzenia występującego w narządzie Cortiego,
  • pozaślimakowy – związany z uszkodzeniem w I neuronie drogi słuchowej (nerw ślimakowy),
  • ośrodkowy – obejmuje zaburzenia słuchu zlokalizowane powyżej jąder ślimakowych (począwszy od II neuronu drogi słuchowej) aż do kory słuchowej.

Ubytki słuchu powstałe na skutek uszkodzeń w odcinku odbiorczym ucha mogą dotyczyć zmian w obrębie ucha wewnętrznego (głuchota czuciowa) i nerwu słuchowego (głuchota neuropochodna).

Niedosłuch odbiorczy czuciowy

Niedosłuch odbiorczy czuciowy najczęściej jest spowodowany zanikiem komórek słuchowych w ślimaku usznym. Dzieje się tak wskutek zmian biologicznych, jakie zachodząc w organizmie, a które są związane z procesem starzenia. Tym samym niedosłuch odbiorczy czuciowy jest najczęstszym rodzajem problemów ze słuchem.

Niedosłuch odbiorczy o charakterze czuciowym mogą również wywołać choroby genetyczne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,stwardnienie zanikowe boczne, reumatoidalne zapalenie stawów. Częstą przyczyna niedosłuchu jest uszkodzenie słuchu spowodowane głośnym słuchaniem muzyki bądź brakiem ochrony uszu podczas pracy w szkodliwych warunkach akustycznych.

Niedosłuch odbiorczy neuropochodny

Niedosłuch odbiorczy neuropochodny powstaje wskutek nieprawidłowości w zakresie nerwu słuchowego. Ten rodzaj niedosłuchu może być związany z zanikaniem komórek słuchowych w ślimaku usznym, choć jego przyczynami mogą być także guzy kąta mostowo-móżdżkowego lub choroby demielizacyjne. Możliwy jest niedosłuch pozaślimakowy oraz niedosłuch ośrodkowy.

Objawy niedosłuchu odbiorczego

Charakterystyczne dla niedosłuchu odbiorczego jest:

  • słabe słyszenie tonów wysokich,
  • szumy uszne,
  • słabe słyszenie zarówno subtelnych dźwięków, takich jak tykanie zegarka, jak i dźwięki z radia czy telewizora (stąd ich coraz głośniejsze ustawianie),
  • problemy ze zrozumieniem dźwięków pochodzących z większej odległości lub pojawiających się w towarzystwie dużego natężenia innych dźwięków.

Niedosłuch odbiorczy – diagnostyka i leczenie

Gdy pojawią się powyższe objawy, należy udać się do poradni audiologicznej w celu przeprowadzenia badania słuchu. Podstawowe badanie słuchu to otoskopia. Inne metody to audiometria słowna, audiometria tonalna, audiometria impedancyjna, tympanometria.

Nie mniej istotne jest ustalenie przyczyny problemów ze słuchem oraz ustalenie miejsca, którego dotyczą zaburzenia To ważne, ponieważ diagnoza pozwala na rozpoczęcie rehabilitacji słuchu. Zaniedbanie niedosłuchu może prowadzić do rozwoju wady.

Leczenie niedosłuchu odbiorczego zależy od przyczyny zaburzeń. Czasem niezbędne jest zastosowanie leczenia farmakologicznego, zwłaszcza jeśli niedosłuch towarzyszy jakiejś chorobie. Czasem konieczne jest wsparcie słuchu aparatem słuchowym.

Chrypkę często bagatelizujemy, jako mało istotny problem. Dlaczego nie należy tego robić? Zobacz, jakie poważne choroby objawiają się zwykłą chrypką

Więcej o: