Hipochondria - objawy, przyczyny, leczenie

Hipochondria jest rodzajem zaburzenia

Hipochondria jest rodzajem zaburzenia (shutter)

Hipochondria to rodzaj zaburzenia. Osoba dotknięta hipochondrią jest przekonana, że cierpi na rozmaite choroby. Jak leczyć hipochondrię? Dlaczego na nią zapadamy? Jakim chorobom najczęściej współtowarzyszy hipochondria?

Hipochondria to zaburzenie somatoformiczne. Chory do przesady skupia się na rozmaitych somatycznych objawach, które faktycznie odczuwa, choć są niewielkie lub obiektywnie nieuzasadnione. Hipochondria współtowarzyszy różnym odmianom nerwic oraz depresji i stanów depresyjnych. Towarzyszy jej odczuwanie bardzo silnego lęku. Cierpiący na to zaburzenie poważnie obawia się o swoje życie i jest przekonany, że cierpi na poważną chorobę, która niebawem doprowadzi go do śmierci. Trudno mu skupić się na czymkolwiek innym i normalnie funkcjonować w społeczeństwie. Często odwiedza rozmaitych specjalistów i w ogromnym napięciu oczekuje na wyniki badań, spodziewając się najgorszego. 

Historia życia osoby chorej z reguły jest bardzo trudna. W dzieciństwie najczęściej doświadczała ona rozmaitych form przemocy, urazów psychicznych. 

Dziwne zdrowotne mity - też w nie wierzysz?

Hipochondria może mieć charakter pierwotny lub wtórny. Wtórna jest nabyta w konsekwencji trudnych doświadczeń, zaś pierwotna trwała.

 Hipochondria - objawy

 Hipochondria niesie ze sobą szereg rozmaitych objawów. Oto najważniejsze z nich:

  • ciągłe odczuwanie nieuzasadnionego lęku
  • możliwe napady paniki
  • problemy ze snem, z powodu zadręczania się myślami o chorobach
  • nadmierne zainteresowanie funkcjonowaniem ciała
  • przekonanie o toczącej organizm poważnej chorobie lub chorobach
  • silne dolegliwości bólowe

Hipochondrycy to osoby egocentryczne, narcystyczne i nadmiernie wrażliwe. Dolegliwości (przede wszystkim bólowe) występują u hipochondryków faktycznie, ale z reguły są krótkie, nieuzasadnione i nie świadczą o żadnym poważnym schorzeniu. Są jednak przez nich intensywnie odczuwane i bywają bardzo uciążliwe. Niekiedy ich lęki mają charakter fobii i wymagają szybkiej konsultacji u lekarza psychiatry. 

Hipochondria - przyczyny

Przyczyny hipochondrii nie są dokładnie znane. Jeżeli objawom towarzyszy nerwica, mówi się wówczas o nerwicy hipochondrycznej. Do głównych przyczyn powstawania hipochondrii zalicza się:

  • trudne doświadczenia, zwłaszcza w okresie dzieciństwa
  • urazy i wstrząsy psychiczne, wynikające z traumatycznych doświadczeń, np. śmierci kogoś bliskiego
  • skrywane poczucie winy i chęć ukarania się
  • niezaspokojoną potrzeby emocjonalne
  • nadmierną koncentrację na sobie i swoim ciele; egocentryzm; narcyzm
  • zaburzenia postrzegania własnego ciała; trudności w sferze seksualnej; niepewność co do swojej orientacji lub płci psychicznej
  • chęć zwrócenia na siebie uwagi otoczenia, bycia otoczonym troską i opieką - zwykle chory nie jest tego świadomy
  • tendencje lękowe - chęć ukarania siebie, np. za błędy przeszłości

Bardzo ciężko jest diagnozować przyczyny hipochondrii, ponieważ u każdej jednostki będą one inne. Aby dowiedzieć się, co jest przyczyną naszych zaburzeń hipochondrycznych, należy skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą. 

Hipochondria - leczenie

Leczenie hipochondrii jest różne, w zależności od indywidualnej sytuacji chorego. Zwykle stosuje się jednak farmakoterapię w połączeniu z psychoterapią. Farmakoterapia pozwala uspokoić objawy i skupić się na spokojnej pracy nad sobą i dochodzeniu do faktycznych źródeł występującego problemu. 

W trakcie leczenia istotne jest, by odwrócić uwagę chorego od jego trudnych dolegliwości. W tym celu przepisuje się leki uspokajające. Najważniejsza w leczeniu hipochondrii jest jednak dobra, pogłębiona psychoterapia, która pozwoli skonfrontować się z trudnymi doświadczeniami, dotrzeć do źródła problemu i go dokładnie przepracować. Należy się jednak nastawić na to, że terapia to proces długotrwały, bolesny i początkowo wywołujący więcej bólu niż ulgi. Jest to jednak stan tymczasowy, później chory zauważa znaczną poprawę jakości życia. Warto bezwzględnie stosować się do zaleceń psychoterapeuty, nie przerywać terapii w trudnych momentach i pod żadnym pozorem nie poddawać się zniechęceniu. Możliwe jest całkowite wyleczenie z utrudniających życie dolegliwości, wymaga to jednak czasu, wysiłku i faktycznej chęci do zmian w życiu i dotychczasowym funkcjonowaniu.

Psychoterapia może być trudnym procesem, ponieważ zwykle hipochondria ma swoje źródło w traumatycznych doświadczeniach z okresu dzieciństwa i wymaga ona, by do nich wrócić i przeżyć je na nowo. Jest to jednak konieczne, jeżeli zależy nam na uwolnieniu się od uciążliwych dolegliwości.

Należy również zaufać lekarzowi psychiatrze i przyjmować leki, które nam przepisuje. Bywa bowiem tak, że hipochondryk boi się przyjmować leki przepisane przez psychiatrę z powodu lęku przed wystąpieniem możliwych skutków ubocznych i z tego powodu rezygnuje z leczenia.

Hipochondria u dzieci

Hipochondria to rodzaj zaburzenia, które może występować również u dzieci. Zwykle dotyka ona młodych, którzy nie są wychowywani w zdrowych warunkach. Dotyczy dzieci z niepełnych rodzin i najczęściej jest formą zwrócenia na siebie uwagi dorosłych. Dziecko pragnie otrzymać akceptację i miłość, dlatego może udawać chorego (lub faktycznie odczuwać poważne dolegliwości, np. bólowe), aby rodzice dali mu to, czego w danym momencie potrzebuje. Jest to działanie nieświadome. Chore dziecko, podobnie jak dorosły, zatraca poczucie rzeczywistości i faktycznego stanu swojego organizmu i jest przekonane, że cierpi na jakąś poważną chorobę i wymaga nieustannej troski, uwagi i opieki. Takie zachowanie jest jednym z mechanizmów obronnych. 

Podobnie jak w przypadku osób dorosłych, leczenie pomaga na łączeniu farmakoterapii z psychoterapią. W rzadkich przypadkach wystarcza sama psychoterapia, bez wsparcia farmakologicznego. O tym jednak powinni decydować wyłącznie lekarze specjaliści. 

Gdy nasze dziecko zachowuje się w sposób hipochondryczny i wykluczono u niego faktyczne choroby - powinniśmy jak najszybciej udać się z nim do psychologa i rozpocząć leczenie. Jednocześnie warto się zastanowić nad naszym postępowaniem względem niego, ponieważ w tym może tkwić źródło jego problemów. 

Hipochondria a nerwica

Hipochondria rzadko występuje jako osobne zaburzenie. Najczęściej towarzyszą jej zaburzenia nerwicowe lub depresja. Mówi się o występowaniu choroby, określanej jako nerwica hipochondryczna. Nadmierne koncentrowanie się na swoim stanie zdrowotnym i rozmaitych dolegliwościach świadczy o zaburzeniach nerwicowych i występujących w człowieku konfliktach wewnętrznych. Chorzy nieustannie odczuwają niepokój, a nawet silne stany paniczne, związane z lękiem o ich stan fizyczny. Są przekonani o toczącej ich organizm ciężkiej chorobie, np. nowotworowej. U osób cierpiących na nerwicę hipochondryczną spotykamy się z ciągłym mówieniem o swoich uciążliwych dolegliwościach, nie tylko najbliższym, ale również dalszym znajomym,a nawet obcym.

12 rzeczy o ludzkim ciele, które musisz wiedzieć
1/12Zacznijmy od czegoś łatwego. Mózg człowieka dzielimy na dwie półkule:
Skomentuj:
Hipochondria - objawy, przyczyny, leczenie
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Więcej o chorobach: