Fluoroza - objawy, zapobieganie

Fluor choć jest niezbędny, w nadmiarze bywa niebezpieczny. Zbyt wysokie stężenie fluoru nazywane jest fluorozą, a wywołane przez chorobę zmiany są nieodwracalne.

Najważniejszą funkcją fluoru jest ochrona i wzmacnianie szkliwa oraz ochrona zębów przed próchnicą. Dzienne zapotrzebowanie na ten mikroelement nie przekracza 2 mg. Przekroczenie tej wartości początkowo prowadzi do uszkodzenia zębów, postęp schorzenia niekorzystnie odbija się na układzie kostnym. Fluoroza jest najbardziej niebezpieczna dla dzieci i młodzieży.

Fluoroza - objawy i diagnoza

Pierwszym niepokojącym objawem są pojawiające się na zębach przebarwienia i białe plamy. Zęby stają się słabsze oraz bardziej podatne na kruszenie czy łamanie. Gdy zatrucie jest już bardzo duże i pierwiastek zaczyna uszkadzać kości, pacjenci uskarżają się na bóle stawów i mięśni, odczuwają mniejszą ruchomość w stawach. Czasem zbyt wysoki poziom fluoru skutkuje deformacjami kości. Dodatkowo chorzy są osłabieni, dokuczają im bóle brzucha, biegunki, wymioty. Wraz ze wzrostem poziomu fluoru maleje wartość wapnia (tzw. hipokalcemia).

Długofalowe dostarczanie organizmowi zbyt dużych ilości pierwiastka może prowadzić do uszkodzenia innych narządów m.in. wątroby, nerek bądź mózgu.

Schorzenie potwierdza lekarz dentysta w oparciu ogólny wygląd uzębienia oraz wywiad z pacjentem.

Fluoroza - leczenie

Fluoroza jest procesem nieuleczalnym. Tym, co można zaoferować chorym to profilaktyka, która pozwoli, w pewnym stopniu zahamować postęp zmian. Zaleca się przede wszystkim odstawienie produktów wzbogaconych o fluor. W przypadku bardzo osłabionych zębów jedyną metodą ratunkową jest założenie koronek.

Więcej o: