Sok z czarnego bzu - właściwości, zastosowanie, przygotowanie

Owoce oraz kwiaty czarnego bzu są od dawna wykorzystywane jako środek na przeziębienia, na katar oraz kaszel. Roślina wpływa również na wzmocnienie odporności. Jakie jeszcze właściwości ma czarny bez i sok przygotowany z jego owoców? Kiedy najlepiej zbierać czarny bez i jak przyrządzić prozdrowotny sok oraz syrop?

Czarny bez to roślina od wieków znana ze swoich prozdrowotnych właściwości. Dawniej w celach leczniczych wykorzystywano nawet korę krzewów czarnego bzu, a obecnie używane są najczęściej kwiaty oraz owoce.

Sok z czarnego bzu - właściwości

Czarny bez to roślina wyjątkowo bogata w cenne składniki odżywcze. Owoce czarnego bzu są skarbnicą takich substancji jak:

Owoce mogą być stosowane do leczenia przeziębień, gdyż mają działanie przeciwbólowe oraz napotne. Działają także moczopędnie oraz przeczyszczająco, mogą być pomocne w przypadku rwy kulszowej, nerwobóli oraz stanów zapalnych jelit i żołądka. Co więcej, owoce te zalicza się do grupy roślin oczyszczających, gdyż przyspieszają one usuwanie toksyn oraz szkodliwych produktów przemiany materii. 

W kwiatach zawarte są z kolei duże ilości kwasów fenolowych, garbników, flawonoidów, soli mineralnych, kwasów organicznych, steroli oraz olejków. Kwiaty wykazują działanie przeciwgorączkowe oraz napotne, w związku z czym nadają się idealnie do leczenia przeziębienia. Ponadto, kwiaty mają korzystny wpływ na stan naczyń krwionośnych - poprawiają ich elastyczność oraz uszczelniają ich ściany.

Wyciąg oraz sok z kwiatów bzu działa moczopędnie, a napary wykazują działanie przeciwzapalne, przez co są stosowane do przygotowywania okładów na oczy w przypadku zapalenia spojówek. Napary mogą być używane także do płukania gardła w celu łagodzenia bólu i zapalenia.

Owoce czarnego bzu – zastosowanie

Surowe owoce czarnego bzu mają kwaśno-gorzki smak, przez co nie są smaczne i nie spożywa się ich z zasady w tej formie. Poza tym surowe owoce zawierają prunazynę oraz sambunigrynę, które mogą powodować zatrucie. Skutkami zatrucia owocami czarnego bzu mogą być nudności oraz wymioty. Szkodliwe substancje są neutralizowane, gdy owoce podda się obróbce termicznej lub ususzy. Toksyny zawarte są także w liściach i kwiatach czarnego bzu, jednak nie ma ich w kwiatach.

Sok z kwiatu czarnego bzu. Kwiaty czarnego bzu do przygotowania zdrowotnych przetworów najlepiej zbierać na przełomie maja i czerwca, gdy jeszcze nie wszystkie kwiaty są w pełni rozwinięte. Kwiaty można suszyć, ale nie bezpośrednio na słońcu, a także przygotowywać z nich pełen wartości odżywczych syrop. Kwiaty do przygotowania syropu należy zbierać w słoneczny dzień i suchy dzień. Przy zbieraniu należy zachować ostrożność, tak aby nie strącić z kwiatów cennego pyłku.

Po zebraniu należy je pociąć na mniejsze kawałki i usunąć zielone łodygi. Następnie można przegotować wodę z cukrem i pokrojoną w plastry cytryną. Tak przygotowanym roztworem należy zalać kwiaty, całość zagotować, a następnie odstawić w chłodne miejsce na około 24 godziny. Po tym czasie syrop należy odcedzić, ponownie zagotować i rozlać do słoików.

Sok przygotowuje się również z dojrzałych owoców czarnego bzu. Najlepiej zbierać je w sierpniu i wrześniu, gdy wszystkie owoce są dobrze dojrzałe. Do przygotowania soku na każdy kilogram owoców należy przygotować kilogram cukru oraz litr wody. Wszystkie składniki należy połączyć i gotować przez około dwie godziny. Po tym czasie trzeba odcedzić sok, który warto ponownie gotować około godziny. Dla wzbogacenia smaku oraz zwiększenia zawartości witaminy C, do soku można dodać cytrynę lub limonkę. Zagotowany sok przelej do umytych i wyparzonych słoików, które należy pasteryzować przez około 15 minut. Sok działa moczopędnie, napotnie, przeciwgorączkowo i przeciwwirusowo. Ze względu na działanie oczyszczające, jest doskonałym środkiem na kaca.

Oprócz soku, z owoców czarnego bzu przygotowuje się syrop, który nadaje się idealnie do leczenia gorączki, anemii oraz reumatyzmu. Do zrobienia syropu potrzebne są oczywiście przede wszystkim dojrzałe owoce, do których dodaje się wodę (szklankę na każdy kilogram owoców) oraz cukier (0,5 kg na każdy kilogram owoców). Ilość wody można zmniejszyć - po zalaniu owoców powinna ona jedynie je przykryć. Owoce z wodą i cukrem należy gotować do momentu, gdy owoce puszczą sok, jednak nie można doprowadzać do wrzenia. Syrop można rozlać do butelek lub słoików i zapasteryzować lub przechowywać bez pasteryzacji w lodówce przez maksymalnie 3 tygodnie.

Więcej o: