Czy ciągłe powtarzanie reguł ortograficznych pomoże dziecku dyslektycznemu, które robi bardzo dużo błędów ?
Samo powtarzanie reguł ortograficznych, "wkuwanie" ich na pamięć nie przyniesie efektu.
Samo powtarzanie reguł ortograficznych, "wkuwanie" ich na pamięć nie przyniesie efektu. Dziecko dyslektyczne, nawet jeśli zna reguły ortograficzne, robi błędy, ponieważ nie dostrzega trudnych miejsc w wyrazach. Jego pisownia poprawi się, jeżeli będzie ćwiczyć "czujność ortograficzną". Zanim napisze dany wyraz, musi dostrzec problematyczne miejsca, np. "u", "ó", "ż" czy "rz". Następnie sprawdza, które reguły ortograficzne i w jaki sposób stosują się do konkretnej pisowni. Ponieważ jego zapis pamięciowy wyrazów jest słabo utrwalony i nie może z niego w pełni skorzystać, efekty przynosi wzmożona, świadoma kontrola pisowni (większość poprawnie piszących osób nie pamięta reguł ortograficznych, "wystarczają" im przechowywane w pamięci obrazy wyrazów). Terapia dziecka dyslektycznego polega więc zarówno na ćwiczeniu spostrzegawczości ("czujność ortograficzna"), jak i kompensowaniu jej braków intelektem (zastosowanie reguł ortograficznych). Oczywiście praca z dzieckiem jest dostosowana do jego wieku. Terapeuta uczy go reguł ortograficznych inaczej niż w szkole. Są one logicznie uporządkowane, a np. z wyrazów, których pisowni nie da się wyjaśnić, może ułożyć opowiadanie, piosenkę, itp. Dziecko wtedy łatwiej zapamiętuje ich pisownię.
