Rola fizjoterapii w chorobie Parkinsona

red.
09.04.2001 , aktualizacja: 07.03.2002 21:01
A A A Drukuj
Fizjoterapia

Fizjoterapia (Fot. Shutterstock)

Zadaniem fizjoterapii jest przywrócenie pełnej sprawności fizycznej, jeśli jest to możliwe w danym schorzeniu, lub maksymalnej sprawności fizycznej w przypadkach schorzeń przewlekłych i postępujących jakim, jest choroba Parkinsona.
Rola fizjoterapii w chorobie Parkinsonared. Zadaniem fizjoterapii jest przywrócenie pełnej sprawności fizycznej, jeśli jest to możliwe w danym schorzeniu, lub maksymalnej sprawności fizycznej w przypadkach schorzeń przewlekłych i postępujących jakim, jest choroba Parkinsona. Fizjoterapia w całokształcie procesu rehabilitacyjnego jest fazą leczenia usprawniającego, która przez przywrócenie choremu sprawności fizycznej daje podstawy do dalszej rehabilitacji zawodowej i społecznej.

Fizjoterapia, mimo że nie może wpłynąć na przebieg chorobowy, jest niezbędna dla zachowania przez pacjenta zdolności do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie.

Jest ona oprócz leczenia farmakologicznego jednym z najważniejszych elementów walki z chorobą Parkinsona. Fizjoterapia daje szansę każdemu choremu w miarę sprawnie żyć, w środowisku rodzinnym, w pracy oraz pomaga przystosować się do nowych warunków zaistniałych na skutek choroby.

Ćwiczenia mają ogromny wpływ nie tylko na układ mięśniowo-kostny, ale przywracają wiarę w siebie i własną wartość, ułatwiają pokonanie psychicznej i fizycznej ?niemocy?.

Bardzo ważna jest różnorodność zajęć pacjenta, lecz nie mogą one być zbyt wyczerpujące. Im większa różnorodność aktywności ruchowej pacjenta, tym większa jest szansa na skuteczność leczenia. Absolutnym minimum jest codzienne wykonywanie przez pacjenta gimnastyki leczniczej w domu. Ogromne znaczenie w rehabilitacji osób z chorobą Parkinsona ma systematyczność, różnorodność ćwiczeń ruchowych, oraz wytrwałość i motywacja pacjenta. Zaniechanie ćwiczeń rozciągających mięśnie i zwiększających zakres ruchów w stawach oraz ćwiczeń wzmacniających mięśnie posturalne, może spowodować obniżenie sprawności fizycznej. Jednocześnie może nastąpić obniżenie sprawności w wykonywaniu przez chorego podstawowych czynności życiowych w bardzo krótkim czasie.

Fizjoterapia nie tylko przynosi ulgę w niektórych dolegliwościach związanych z chorobą Parkinsona, ale zapobiega wtórnym deformacjom stawów, ich usztywnieniu i unieruchomieniu.

Różnorodność ćwiczeń i stała aktywność fizyczna pacjenta zwiększa szansę skutecznego leczenia objawów choroby. Rozpoczęta w początkowym stadium choroby fizjoterapia, może opóźnić towarzyszące chorobie wady postawy, tracenie równowagi i upośledzenie ruchów, a w rezultacie odwlec inwalidztwo na długi czas.

Zapobieganie postępującemu zniedołężnieniu zależne jest zarówno od chorego, jak i od jego motywacji. Najważniejsza jest w całym procesie usprawnienia wiara samego chorego, że potrafi i jest w stanie wykonać poszczególne ćwiczenia. Musi odczuć na sobie pozytywny wpływ ćwiczeń na jego sprawność fizyczną i psychiczną.

Prowadząc gimnastykę grupową dla osób z chorobą Parkinsona, obserwuję znaczną poprawę w ich sprawności fizycznej i psychicznej. Rozpoczynając zajęcia półtora roku temu, pacjenci moi nie byli w stanie wykonać najprostszych ćwiczeń bez ogromnego wysiłku i bólu. Dziś wykonują trudne ćwiczenia, np. zwisy na drabinkach, uczą się prawidłowego chodu, tańca i jak zmieniać pozycję leżąc w łóżku w stanie ?zamrożenia?.

Obserwuję u moich pacjentów poprawę postawy, większą ruchomość w stawach oraz postępy w rozciąganiu mięśni, tzw. zginaczy. Chorzy ci nauczyli się utrzymywać mięśnie zginacze w maksymalnym rozciągnięciu przez systematyczne ćwiczenia rozciągające, oraz pokonywać ból podczas tych ćwiczeń. Zdarza się, że pacjent jest ?zamrożony?, ale przychodzi na zajęcia aby uczestniczyć w nich jako ?widz?. Nie chce tracić okazji spotkania się z innymi chorymi. Wspólne ćwiczenia dają pacjentom możliwość kontaktu z innymi chorymi, wymiany doświadczeń związanych z chorobą i nie tylko. Porównując osobę ćwiczącą codziennie z osobą ćwiczącą sporadycznie, można zauważyć ogromną różnicę w postawie i sprawności fizycznej, na korzyść osoby ćwiczącej systematycznie.

Dlatego też fizjoterapia powinna się zacząć jak najwcześniej i być stosowana tak regularnie, jak to tylko jest możliwe. Bezcenną pomoc w tej formie leczenia stanowić może rodzina pacjenta, po uprzednim poinstruowaniu.

Fizjoterapia nie tylko zwiększa sprawność fizyczną osób z chorobą Parkinsona, lecz uczy również, jak wstawać z łóżka, krzesła czy miękkiego fotela. Uczy, jak ułatwić sobie ubieranie się czy zakładanie butów. Aktywność fizyczna przyczynia się do wzrostu możliwości intelektualnych, poczucia własnej wartości i godności, wiary w siebie, równowagi emocjonalnej, a także pokonywania stresu i przeciwstawiania się chorobie.

Zobacz także

Zobacz więcej na temat:

  • 2
Brak komentarzy

Zapytaj eksperta

dr n. med. Maciej Kierzkiewicz

Gastrolog radzi

Emilia Gnybek-Ciosek

Skuteczne odchudzanie

Agnieszka Iwaszkiewicz

Życie rodzinne

Katarzyna Albrecht-Stanisławska

Zdrowie małego dziecka

Michał Lew-Starowicz

Problemy seksualne

Anna Englisz i Katarzyna Faliszewska

Zdrowa dieta