Wodonercze

Nieprawidłowo wyleczone infekcje, kamica a nawet zmiany neurologiczne to nie tylko niektóre czynniki mogące zakłócać pracę nerek. W przypadku wodonercza nie bez znaczenia są uwarunkowania genetyczne. Szacuje się, że z jedno z tysiąca nowo narodzonych dzieci przychodzi na świat obciążone tym schorzeniem.
Dołącz do Zdrowia na Facebooku!

Zanim zgromadzony i oczyszczony przez nerki mocz przejdzie do układu moczowo-płciowego i zostanie wydalony z organizmu musi pokonać jeszcze jedna barierę. Układ miedniczkowo-kielichowy wraz z moczowodem zaliczany jest do górnych dróg moczowych. Czasem jednak wskutek choroby lub wady genetycznej uryna nie może swobodnie przedostać się do dolnych dróg moczowych i "opuścić" organizm. Obecność przeszkody sprawia, że tworzące układ miedniczkowo-kielichowy, miedniczki oraz kielichy zaczynają się rozszerzać co skutkuje zanikiem miąższu. Taka blokada nazywana jest w medycynie wodonerczem, a jej wystąpienie sprzyja infekcjom i tworzeniu się kamieni nerkowych.

Wodonercze - objawy

Mimo że choroba pojawia się niezależnie od wieku pacjenta to nasilenie i skala zmian, a przede wszystkim towarzyszących jej objawów będzie inna u dziecka i inna u osoby dorosłej. Wodonercze to jedna z częściej występujących wad wrodzonych i można ja rozpoznać w czasie rutynowego badania USG ciężarnej.

W przypadku bardzo małych dzieci wodonercze nie daje żadnych objawów. Bardzo często zmiany w nerkach rozpoznawane są przypadkowo w czasie diagnozy zupełnie innego schorzenia. U starszych dzieci mogą pojawić się bóle brzucha. Może się zdarzyć, że wypełniona uryną nerka tworzy niewielki guzek dobrze wyczuwalny w czasie badania palpacyjnego.

Dorośli z wodonerczem zazwyczaj skarżą się na ból w lędźwiach promieniujący do splotu słonecznego - u kobiet, zaś u mężczyzn wzdłuż nasieniowodu do jądra. Schorzenie dużo częściej pojawia się u osób z kamicą nerkową, niektórymi nowotworami (np. szpiczakiem mnogim lub tych skupionych w obrębie układu moczowego), urazami rdzenia kręgowego, stwardnieniem rozsianym bądź chorobą Parkinsona . U niektórych pacjentów choroba rozwija się przez wiele lat nie dając żadnych objawów.

Wodonercze - diagnoza

Najskuteczniejszą metodą diagnostyczną przy podejrzeniu tego rodzaju zmian jest badanie USG układu moczowego (u dzieci jamy brzusznej ). Jego wynik pozwala ocenić charakter zmian a także zaplanować dalsze leczenie. Czasem sięga się także po scyntygrafię nerek w celu sprawdzenia swobody przepływu a także ogólną czynność nerek.

Wodonercze - leczenie

Najlepsze rezultaty w leczeniu wodonercza osiąga się wykonując zabieg metodą Hynes-Anderson. Polega on na wykonaniu plastyki miedniczek nerkowych i usunięciu zwężonego fragmentu moczowodu. Mimo że jest bardzo skuteczny zleca się go jedynie u tych pacjentów, u których doszło do uszkodzenia nerek . W pozostałych przypadkach gdy wodonercze nie jest duże wymagane są częstsze kontrole i badania USG.

Czytaj także:

Lubisz owoce morza? Uważaj na nerki!

Nefropatia toczniowa

Moczówka prosta

Groźny refluks moczowodowo-pęcherzowy: często skutek zlekceważonych "banalnych" infekcji

Badanie moczu

Więcej o: