Leczenie początkowe

W większości przypadków osoba z rozpoznaniem ch.P. otrzymuje zalecenie przyjmowania leków.
Kiedy zaczyna się podawanie leków ?

Nie zawsze jednak jest to takie oczywiste. Niektórzy pacjenci w początkowym okresie choroby nie wymagają stosowania leczenia farmakologicznego. Przykładem może być osoba w starszym wieku, nie pracująca, z typowym niedużym drżeniem parkinsonowskim, które poza tym, że jest widocznym objawem neurologicznym, nie powoduje istotnego upośledzenia sprawności przy codziennych zajęciach. Innym przykładem jest człowiek, który zachorował w młodszym wieku, u którego przez pewien czas skutki objawów parkinsonowskich mogą być ograniczone zwiększoną aktywnością, gimnastyką, leczeniem sanatoryjnym. Decydującym czynnikiem wpływającym na rozpoczęcie lub istotną zmianę leczenia farmakologicznego jest stopień upośledzenia funkcjonowania konkretnego człowieka. Ten sam deficyt ruchowy będzie miał na przykład zupełnie inne skutki u czynnego zawodowo chirurga i u emeryta mającego dobrą opiekę bliskich.

Jakie leki stosuje się na początku ?

Na podstawie dotychczasowych doświadczeń z leczeniem ch.P. uważa się, że w początkowym okresie choroby najbardziej przydatne są następujące leki (w nawiasach podano nazwy handlowe):

- selegilina (Jumex, Selerin, Segan, Niar, Selenor, Selgin)

- amantadyna (Viregyt-K, Amantix)

- pergolid (Permax)

- bromokryptyna (Bromergon, Bromocorn, Parlodel)

- ropinirol (Requip)

- pramipexolum (Mirapexin)

- biperiden (Akineton)

- pridinol (Polmesilat, Pridinol)

- lewodopa depot - o przedłużonym działaniu (Madopar HBS, Sinemet CR)

- lewodopa w zwykłej postaci (tzw. konwencjonalnej) (Madopar, Poldomet, Pardopa, Nakom, Sinemet)

Leki te mogą być stosowane pojedynczo lub w kombinacji, zależnie od potrzeby. Zazwyczaj zaleca się pełne dawki wyżej wymienionych leków, z wyjątkiem lewodopy podawanej w tym okresie w stosunkowo niewielkich ilościach. Na podstawie obecnego stanu wiedzy, nie ma uzasadnionych powodów, aby odkładać podawanie preparatów lewodopy na później. Istotne jest uzyskanie wszystkimi dostępnymi sposobami, wyrównanego działania leków przez całą dobę, co jest korzystne dla dalszego przebiegu choroby.

Bardzo ważne jest w tym stadium choroby uzyskanie dobrego stanu psychicznego pacjenta. Poprawa nastroju, dzięki zastosowaniu odpowiednich leków przeciwdepresyjnych, często podnosi ogólną sprawność fizyczną i psychiczną oraz zmniejsza objawy parkinsonowskie.