Choroba afektywna dwubiegunowa, a genetyka

Moja żona ma chorobę afektywną dwubiegunową. Kocham ją, nie zamierzam się rozstawać, jednak boję się mieć dzieci. Brat żony ma schizofrenię. Jaką mam szansę na to że będę ojcem zdrowych dzieci? Jak to wygląda procentowo?
Odpowiada Justyna Pawłowska:

Etiologia i patogeneza chorób afektywnych nie są w pełni poznane. Obie choroby występują rodzinnie, kilkanaście razy częściej u osób blisko spokrewnionych co sugeruje uwarunkowania dziedziczne. U krewnych pierwszego stopnia osób z chorobą afektywną dwubiegunową pojawia się ten sam rodzaj choroby u krewnych probandów z chorobą jednobiegunową stwierdza się oba typy zaburzeń afektywnych. Najnowsze badania genetyczne w których zastosowano techniki genetyki molekularnej wskazują na to że choroba afektywna dwubiegunowa nie jest schorzeniem homogennym i obejmuje co najmniej dwie grupy chorób: jedną w której dziedziczenie jest typu autosomowego (miejsce genowe znajduje się prawdopodobnie w krótszym ramieniu chromosomu 11) i drugą której transmisja genetyczna jest sprzężona z płcią (miejsce genowe w chromosomie X). Oznacza to że w takich przypadkach chorobę może przekazać matka córce lub synowi, natomiast ojciec wyłącznie córce. Wykazano że oprócz czynników ściśle genetycznych dużą rolę w ujawnianiu choroby odgrywają czynniki środowiskowe.

W leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych psychoterapia może być dobrym uzupełnieniem farmakoterapii. Skupia się monitorowaniu objawów, ustalaniu celów i zapobieganiu nawrotom zaburzeń dostarcza pacjentom struktur pomocnych w procesie samodoskonalenia i rozwoju.

Zobacz wszystkie porady psychologiczne

Więcej o: