Niedoczynność przysadki mózgowej

Zespół objawów nazywany niedoczynnością przysadki mózgowej wywołany jest niedoborem jednego z produkowanych przez przysadkę hormonów. Za nieprawidłową pracę przysadki najczęściej odpowiada uraz lub zmiana nowotworowa.

Dołącz do nas na Facebooku!

Niedoczynność przysadki mózgowej bardzo rzadko spowodowana jest wrodzoną wadą gruczołu. Gruczolak, torbiel, nowotwory podwzgórza oraz glejaki mogą zakłócać funkcjonowanie przysadki. W podobny sposób oddziałują silne urazy czaszki, głównie te mogące naruszyć podwzgórze (często towarzyszy im krwawienie w jej pobliżu). Wystąpienie niedoczynności przypisuje się również poporodowej martwicy przysadki (zespół Sheehana), przewlekłej niewydolności przedniego płata przysadki (zespół Glińskiego-Simmondsa), infekcji ośrodkowego układu nerwowego , tętniakom naczyń podstawy mózgu.

Objawy

Zmiany nowotworowe bądź silny uraz przysadki mózgowej prowadzą do niewłaściwej produkcji najczęściej jednego z produkowanych przez nią hormonów tj. hormonu wzrostu, prolaktyny, tyreotropiny, kortykotropiny, folitropiny, luteotropiny.

Pierwsze objawy mogące zwiastować niedoczynność przysadki to:

- zaburzenia miesiączkowania

- bezpłodność

- zanik owłosienia łonowego oraz pod pachami

- zmniejszenie gruczołów sutkowych

- osłabienie, senność

- bladość skóry, obrzęk powiek

- wypadanie włosów, czasem łysienie

- bóle głowy, niskie ciśnienie

- łatwe marźnięcie

- opóźnienie wzrostu (przede wszystkim u dzieci)

- niskie ciśnienie i spadek poziomu cukru we krwi

- częste oddawanie moczu

- zmiany psychiczne (np. psychoza )

Z powodu niedoczynności przysadki częściej chorują kobiety w ciąży oraz osoby, u których w rodzinie schorzenie już kiedyś wystąpiło.

Diagnoza

Podstawą diagnozy u pacjenta z podejrzeniem niedoczynności przysadki mózgowej są badania hormonalne. Określenie stężenia hormonów produkowanych przez przysadkę w dużej mierze decyduje o dalszym leczeniu. Następnie wykonuje się RTG czaszki oraz rezonans magnetyczny. Obydwa badania umożliwiają ocenę zmian w okolicy siodła tureckiego, na którym umiejscowiona jest przysadka mózgowa.

Leczenie

Niedoczynność przysadki mózgowej leczona jest przede wszystkim farmakologicznie. Jeśli schorzenie wywołane jest niewłaściwym stężeniem jednego z hormonów stosuje się jedynie leki regulujące jego poziom (hormonalna terapia zastępcza). W przypadku pacjentów, u których przyczyną zaburzeń jest guz lub tętniak konieczna jest operacja. Tej grupie chorych, w okresie rekonwalescencji, podawane są środki przeciwbólowe, antybiotyki. Gdy nieprawidłowe funkcjonowanie przysadki mózgowej wywołane jest infekcją ośrodkowego układu nerwowego podaje się leki przeciwwirusowe.

Czytaj także:

Hormony bez recepty

Hormony nadnerczy

Oksytocyna: hormon pełen tajemnic