Ropień wątroby

30.04.2013 13:15
Zmiany ropne pokrywające wątrobę najczęściej stanowią konsekwencję zakażenia bakteryjnego

Zmiany ropne pokrywające wątrobę najczęściej stanowią konsekwencję zakażenia bakteryjnego (Shutterstock)

Wątroba, jak każdy inny narząd, narażona jest na różnego typu infekcje. W przypadku zakażenia bakteryjnego na powierzchni organu mogą pojawić się guzy wypełnione ropną treścią. Odpowiedzialne za rozwój schorzenia patogeny najczęściej trafiają do wątroby poprzez drogi żółciowe. U dużej grupy pacjentów tworzy się więcej niż jeden ropień.
Dołącz do nas na Facebooku!

Zmiana ropna u większości pacjentów pojawia się pod wpływem zakażenia bakteriami Klebsiella, Streptococcus, Psudomonas, Eschericha coli. Mogą one przedostać się do wątroby drogą żółciową, wrotną lub poprzez tętnicę wątrobową. W niektórych przypadkach źródłem zakażenia jest powstały wskutek urazu krwiak lub uszkodzony zbiornik żółci. Zdarza się, że wywołujące ropień bakterie przenoszone są przez niektóre gatunki ameb (poprzez znajdujące się w wodzie cysty, które trafiają poprzez układ wrotny, naczynia chłonne lub otrzewną do wątroby).

Objawy

Towarzyszące chorobie dolegliwości zależne są przede wszystkim od typu zakażenia. Objawy wywołane przez "klasyczne" bakterie to zazwyczaj gorączka (ok. 39-40 stopni), dreszcze, ból pod prawym łukiem żebrowym, znaczne powiększenie wątroby oraz obecność płynu w jamie opłucnej. Dodatkowo obserwuje się spadek masy ciała oraz zmiany typowe dla żółtaczki .

Przy diagnozowanym najczęściej u mieszkańców regionów subtropikalnych lub tropikalnych, ropniu amebowym pacjentom dokuczają krwawe biegunki oraz ból pod prawym łukiem żebrowym (wątroba jest wyraźne powiększona).

Diagnoza

W przypadku podejrzenia ropni najlepszą metodą diagnostyczną są badania ultrasonografem lub tomografem komputerowym . Jeśli do zakażenia doszło wskutek kontaktu z amebą (np. Entamoeba histolytica) zleca się, obok testów obrazowych, badanie kału pod kątem obecności pasożytów oraz nacina ropień i pobiera próbkę płynu do badań bakteriologicznych.

Leczenie

Sposób leczenia uzależniony jest przede wszystkim od wielkości oraz umiejscowienia ropnia. Przy mnogich guzach najczęściej stosuje się terapie antybiotykowe. Bardzo duże zmiany wymagają drenażu. Lekarz wykonujący zabieg robi nacięcie między jamą opłucną i otrzewną, następnie dociera do wątroby i odciąga znajdującą w ropniu ciecz.

Chcesz się dowiedzieć więcej, coś Cię niepokoi, zapytaj lekarza

Czytaj także:

Zespół Criglera - Najjara

Zespół Gilberta

Zakrzepica żył wątrobowych (zespół Budda Chiariego)

Choroba Vaqueza

Hipereozynofilia

Zobacz także
  • Nadmiar miedzi, charakterystyczny dla choroby Wilsona, odkłada się m.in. w mózgu, nerkach oraz wątrobie Choroba Wilsona
  • Choroba syropu klonowego zawdzięcza swoja nazwę specyficznemu, bardzo słodkiemu, zapachowi moczu Choroba syropu klonowego (MSUD)
  • Dolegliwości ze strony pęcherzyka żółciowego to najczęstsza przyczyna dolegliwości w okolicy wątroby Wątroba, a może jednak pęcherzyk żółciowy? Co naprawdę cię boli?
Skomentuj:
Ropień wątroby
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Więcej o chorobach: