Choroba Plummera

Niedobór jodu lub wcześniejsze zmiany chorobowe w tarczycy to najczęstsze przyczyny wystąpienia choroby Plummera. Schorzenie całkowicie zaburza funkcjonowanie tarczycy i sprawia, że narząd nieustannie wydziela hormony.
Dołącz do nas na Facebooku!

Choroba Plummera występuje u osób, które już miały zmiany chorobowe w obrębie tarczycy . Nieaktywne wole guzowate obecne w tarczycy mogą przez lata nie dawać żadnych objawów, dlatego ogromna część chorych nie zdaje sobie sprawy z ich obecności. Zdarza się jednak, że wole aktywują się, a tarczyca twardnieje i pokrywa się licznymi wybrzuszeniami.



Objawy

Wole guzowate to jeden z czynników sprzyjających wystąpieniu choroby. Ogromny wpływ na pracę tarczycy ma jod. Jego niedobór w organizmie sprawia, że tarczyca nie reaguje na wydzielany prze przysadkę mózgową TSH, hormon, który reguluje jej pracę. Niezależnie od stężenia TSH we krwi i potrzeb organizmu tarczyca nie przestaje wydzielać swoich hormonów. Za zmiany chorobowe odpowiada nieprawidłowy rozwój tarczycy (najczęściej jest ona zbyt mała).

Choroba Plummera, jak inne rzadziej występujące choroby tarczycy, swoimi objawami przypomina nadczynność tarczycy. Wraz z rozwojem schorzenia pojawiają się bardziej charakterystyczne dla niej dolegliwości. Osobie z wolami guzowatymi towarzyszy nietolerancja ciepła, kłopoty z zasypianiem, nerwowość oraz duszności .

Diagnoza

W przypadku podejrzenia choroby tarczycy konieczne jest określenie stężenia TSH oraz hormonów wytwarzanych przez tarczycę. Aby ocenić wielkość guzów oraz stopień zmian w tarczycy wykonuje się USG tarczycy. Jeśli wokół tarczycy pojawiają się dodatkowe pojedyncze, bolące guzki konieczna jest biopsja. Sporadycznie wykonuje się scyntygrafię oraz oznaczenie przeciwciał.

Leczenie

Zakończenie leczenia sukcesem zależne jest od czasu jaki upłynął od pojawienia się zmian chorobowych, do ich rozpoznania. Najczęściej stosuje się terapię radiojodem. Nie jest ona stosowana jedynie u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, ale również w przypadku podejrzenia zmian złośliwych oraz gdy wole uciskają inne narządy. Jeśli zmiany są bardzo duże, konieczny jest zabieg operacyjny, tzw. strumektomia. Polega ona na usunięciu fragmentu tarczycy pozostawiając jej aktywne gruczoły. Wycinane są również te wole, które są bardzo dużo (gdy ich średnica jest większa niż 5 centymetrów) lub te mogące przeobrazić się w nowotwór .

Czytaj także:

Kretynizm

Niedoczynność tarczycy

Subkliniczna nadczynność tarczycy

Rak rdzeniasty tarczycy

Hormony nadnerczy

Więcej o: