Hiperkaliemia

Hiperkaliemia jest jednym z rodzajów zaburzeń gospodarki potasem w organizmie. Polega ona na zbyt dużym stężeniu potasu w surowicy krwi, powyżej 5,5 mmol/l.
Najczęstszymi przyczynami schorzenia są: stosowanie leków np. w terapii nadciśnienia tętniczego, przewlekła niewydolność nerek, problemy nerek z wydalaniem potasu, zaburzenia w transporcie potasu do komórek, zwiększone wydalanie potasu z uszkodzonych komórek, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, niedotlenienie tkanek, hemoliza, odwodnienie organizmu, choroba Addisona.

Wyróżnia się trzy postacie kliniczne choroby (ze względu na poziom potasu w surowicy krwi): łagodną - 5,5 mmol/l, umiarkowaną - 6,1-7 mmol/l oraz ciężką powyżej 7 mmol/l.



Objawy

Objawy choroby w stadium łagodnym i umiarkowanym są trudne do uchwycenia. Dopiero w fazie ciężkiej pojawiają się symptomy: osłabienie i porażenie mięśni, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego oraz mięśni szkieletowych. Hiperkaliemia może prowadzić do arytmii serca, które mogą zagrażać życiu.

Diagnostyka

Chorobę diagnozuje się na podstawie badania laboratoryjnego poziomu potasu w surowicy krwi oraz badania EKG.

Leczenie

Wybór leczenia hiperkaliemii zależy od stanu chorego i decyzji lekarza. Zazwyczaj podawane są leki zmniejszające poziom potasu w surowicy krwi, np.: wapń, glukoza z insuliną, leki przeczyszczające, żywice jonowymienne oraz hemodializa. Konieczne jest także odstawienie środków będących przyczyną hiperkalemii.

Więcej o: