Nadciśnienie płucne

kaole
02.03.2012 , aktualizacja: 05.03.2015 15:43
A A A Drukuj
Nadciśnienie płucne to bardzo rzadkie schorzenie o nietypowych objawach. Bardzo często zdarza się, że jest mylone z anemią lub astmą

Nadciśnienie płucne to bardzo rzadkie schorzenie o nietypowych objawach. Bardzo często zdarza się, że jest mylone z anemią lub astmą (Shutterstock)

Duszności, ciągłe zmęczenie i częste zasłabnięcia. Te pozornie nic nie znaczące dolegliwości mogą być objawem nadciśnienie płucnego.
Nadciśnienie płucne charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem w krążeniu płucnym, czyli krwioobiegu miedzy prawą komorą a lewym przedsionkiem serca. U chorych ciśnienie w tętnicy płucnej mierzone w spoczynku wynosi lub przekracza 25mmHg. Najrzadszą i najtrudniejszą w leczeniu odmianą schorzenia jest tętnicze nadciśnienie płucne.

Objawy

Nadciśnienie płucne dotyka pięć z miliona osób. Rzadkość występowania i specyficzne objawy sprawiają, że często bywa mylone z innymi chorobami jak astma, nerwica czy anemia. Pierwszymi symptomami są duszności, poczucie braku powietrza, zmęczenie oraz omdlenia po dużym wysiłku fizycznym. Z rozwojem nadciśnienia pacjentowi zaczyna dokuczać suchy kaszel , chrypka, bóle w klatce piersiowej podczas wysiłku oraz krwioplucie.

Diagnoza

Nadciśnienie płucne dzieli się na 6 typów:

- tętnicze nadciśnienie płucne

- choroba zrostowa żył płucnych

- nadciśnienie płucne spowodowane chorobą lewej komory serca

- nadciśnienie płucne w przebiegu chorób układu oddechowego

- nadciśnienie płucne zakrzepowo - zatorowe

- nadciśnienie płucne o niejasnej przyczynie

Zmiany typowe dla nadciśnienia płucnego wykazuje badanie RTG klatki piersiowej. U chorych badanie pokazuje poszerzenie pnia płucnego, powiększenie sylwetki serca tj. prawej komory i prawego przedsionka oaz zmniejszenie przepływu krwi przez naczynia płucne. Dodatkowo mierzy się wartość skurczowego ciśnienia w tętnicy płucnej. Jednym z elementów diagnozy jest test wysiłkowy. Pacjent przez ok. 6 minut maszeruje, najczęściej przez szpitalny korytarz. Następnie mierzone jest ciśnienie, tętno oraz saturacja krwi włośniczkowej (krew pobierana z płatka usznego lub opuszka palca).

Na podstawie intensywności objawów określa się stopień rozwoju choroby:

I klasa

aktywność fizyczna nie jest ograniczona, nie wywołuje duszności, zmęczenia, bólu w klatce piersiowej ani stanu przedomdleniowego

II klasa

niewielkie ograniczenia przy codziennej aktywności fizycznej , dolegliwości nie występują w stanie spoczynku, pojawiają się tylko przy dużym wysiłku

III klasa

aktywność fizyczna jest w znacznym stopniu ograniczona, codzienne czynności, jak samodzielne mycie, ubieranie czy spacer wywołują zmęczenie, duszności i kołatanie serca, nie występują w spoczynku

IV klasa

objawy prawokomorowej niewydolności serca pojawiają się w spoczynku, każda aktywność je nasila

Leczenie

W początkowej fazie choroby stosuje się leczenie farmakologiczne. Chory dostaje leki przeciwkrzepliwe, prostacykline (hormon tkankowy wytwarzany przez ściany naczyń krwionośnych pod wpływem enzymów). Dodatkowo ogranicza się zawartość sodu w diecie oraz stosuje tlenoterapię (leczenie tlenem). W cięższych przypadkach konieczny jest przeszczep serca i płuca.

Dołącz do nas na Facebooku!

Zobacz także

Zobacz więcej na temat:

Skomentuj:
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX