Dżuma

?Bakcyl dżumy nigdy nie umiera i nie znika nadejdzie być może dzień, kiedy na nieszczęście ludzi i dla ich nauki dżuma obudzi swe szczury i pośle je, by umierały w szczęśliwym mieście?. Tak w słynnej powieści Alberta Camusa przedstawiona jest śmiertelna choroba zakaźna wywołana przez pałeczkę dżumy Yersinia pestis.
Źródłem zakażenia są rzeczywiście dzikie gryzonie: głównie szczury, ale także wiewiórki, dzikie króliki, nornice, susły, popielice. Na człowieka chorobę przenosi pchła szczurza. Zakazić się można także drogą kropelkową (postać płucna dżumy). Okres wylęgania choroby trwa 2-10 dni.

Objawy

Dżuma występuje w trzech odmianach:

Postać płucna pierwotna jest bardzo zaraźliwą chorobą. Kropelki plwociny osoby zarażonej dostają się do górnych dróg oddechowych i zatrzymują się na błonach śluzowych tworząc stan zapalny. Następnie zarazki wędrują do płuc. Najpierw pojawia się suchy męczący kaszel, następnie obfita płynna plwocina i krwioplucie. Do tego dochodzą objawy niewydolności oddechowej i krążenia, po czym następuje zgon.

Objawami postaci dymieniczej choroby są: bardzo wysoka gorączka, dreszcze. Może pojawić się senność i śpiączka. Następuje gwałtowne powiększenie węzłów chłonnych, które po kilku dniach same się przebijają. Pojawia się niewydolność krążenia i neurologiczna. Skóra może być pokryta wybroczynami. Jeśli leczenie nie zostanie podjęte choroba jest śmiertelna w 50% przypadków.

Postać posocznicowa prowadzi do zgonu w ciągu 2-3 dni. Może być postacią pierwotną lub powikłaniem po dżumie płucnej i dymieniczej.

Leczenie

W leczeniu dżumy stosuje się pozajelitowe podawanie antybiotyków. Zarazki są wrażliwe na działanie streptomycyny, gentamycyny, ciprofloksacynę, cfalosporyny, niektóre tetracykliny i często doksycyklinę.

W Polsce chorzy na dżumę muszą przebywać w szpitalu.

Więcej o:
Skomentuj:
Dżuma
Zaloguj się

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX