Anoreksja - groźne zaburzenie odżywiania

17.02.2012 13:37
Przesadna dbałość o własny wygląd i szczupłą sylwetkę może mieć bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia

Przesadna dbałość o własny wygląd i szczupłą sylwetkę może mieć bardzo poważne konsekwencje dla zdrowia (Shuterstock)

Anoreksja (lub jadłowstręt psychiczny) uznawany jest za jedną z chorób cywilizacyjnych o podłożu psychicznym. Przyczyn anoreksji upatruje się w relacjach społecznych osoby dotkniętej chorobą, złych relacjach z rodzicami (częściej matką), kłopotach w kontaktach z rówieśnikami i niskim poczuciu własnej wartości. Wynika z potrzeby akceptacji przez grupę, środowisko i rodzinę.
Dołącz do Zdrowia na Facebooku!

Osoba dotknięta anoreksją próbuje rozwiązać swoje problemy poprzez zmianę swojego wyglądu, co jej zdaniem przyniesie jej uznanie otoczenia. Obwinia swój wygląd, swoje ciało o brak zrozumienia ze strony innych, ważnych dla niej osób. Ciało staje się wrogiem numer jeden. Walka z nim jest jedyną metodą zdobycia uwagi otoczenia i wymyka się spod kontroli.



Zauważenie początków anoreksji jest bardzo trudne. Zrzucanie zbędnych kilogramów spotyka się z uznaniem otoczenia i przynosi satysfakcję osobie dotkniętej chorobą. W związku z tym często w początkach choroby anorektyk jest osobą wyglądającą na bardzo z siebie zadowoloną, co zmniejsza szansę na wczesną reakcję. Dopiero gdy wyniszczanie swojego organizmu staje się obsesją i nie da się zatrzymać następuje reakcja otoczenia.

Objawy

Anoreksja jest chorobą, którą niezwykle trudno zauważyć. Zaczyna się ona najczęściej od niewinnych prób odchudzania. Powoli jednak odchudzanie i modelowanie sylwetki staje życiowym celem. Wszelkie komentarze na temat zbyt "chudego" wyglądu przyjmowane są z niechęcią i często prowadzą do agresji lub ukrywania przed otoczeniem faktu niejedzenia. Ilość przyjmowanych pokarmów staje się niewystarczająca do normalnego funkcjonowania. Chory traci siły, zaczyna unikać spotkań z innymi ludźmi. Często anoreksji towarzyszy intensywne uprawianie sportów oraz czasowa bulimia.

Anoreksja zaliczana jest do chorób śmiertelnych, ponieważ prowadzi do skrajnego wycieńczenia organizmu. Chory na początku ma anemię, następnie pojawiają się problemy z narządami wewnętrznymi. W wyglądzie zewnętrznym także zachodzą niepokojące zmiany: skóra staje się szara, włosy zaczynają wypadać, a paznokcie są bardzo łamliwe. Pogarsza się sprawność chorego, wzrok, koncentracja, pojawia się trudność w wykonywaniu codziennych obowiązków. Chory przestaje dbać o wygląd zewnętrzny i swoje otoczenie. Koncentruje się na jedzeniu, celebruje posiłki.

Leczenie

W leczeniu anoreksji kluczowa jest reakcja otoczenia, bo to ono najczęściej zauważa, że ktoś jest chory. Sam chory nie dostrzega żadnego problemu. W swoim zachowaniu nie widzi nic złego, a w lustrze jedynie to, co chce widzieć. W związku z tym leczenie anoreksji jest zadaniem niezwykle trudnym i często nieskutecznym. Do wyleczenia konieczne jest przekonanie chorego, że ma problem i że chce się z nim zmierzyć.

Podstawą leczenie anoreksji jest terapia psychologiczna, która pozwoli otworzyć chorego na jego prawdziwe problemy i pomoże mu radzić sobie z nimi. Jest to proces długotrwały i wymagający ogromnego zaangażowania ze strony samego chorego. W skrajnych przypadkach stosuje się przymusowe dokarmianie. W Polsce, w sytuacji gdy chory nie podejmuje leczenia z własnej woli, konieczna jest zgoda sądu na interwencję i formalne pozbawienie chorego prawa o samostanowieniu o sobie.

Profilaktyka

Anoreksja jest chorobą braku akceptacji samego siebie, którego źródeł należy szukać już we wczesnym dzieciństwie. Lata badań nad anoreksją wykazały, że najczęściej chorują córki i synowie matek perfekcjonistek, które zainteresowane są opinią otoczenia a nie tym co czuje ich dziecko. Chory często też jest perfekcjonistą. Dlatego bardzo ważna jest praca z dzieckiem od najmłodszych lat, budowanie jego poczucia własnej wartości, pokazywanie zdrowych relacji z otoczeniem, a przede wszystkim wsłuchiwanie się w potrzeby dziecka.

Niemniej ważna jest szybka reakcja najbliższych w momencie pojawienia się pierwszych podejrzeń o anoreksję i podjęcia jak najszybciej leczenia.

Czytaj także:

Ortoreksja



Zobacz także
  • odchudzanie bez diety Odchudzanie bez diety? Sprawdź, jak to zrobić
  • Zaburzenia psychiczne
  • Apatia może drogo kosztować Anoreksja i bulimia
Komentarze (3)
Anoreksja - groźne zaburzenie odżywiania
Zaloguj się
  • rosenek

    0

    W anorkesji to najgorszy jest tak, że dziewczyna musi sobie uświadomić problem, jest właśnie takie pojęcie jak samoświadomość, co jest dla mnie interesującym temate ale w tym przypadku jest to kluczowy element do podjęcia leczenia przez taką osobę, co innego można powiedzieć o bulimii bo moim zdaniem jest to pełnoświadome działanie, które wymyka się z kontroli danej osoby, choć jest sporo powiązanych ze sobą kwestii, fajny tekst o tym znalazłam tutaj: www.biomedical.pl/zdrowie/anoreksja-i-bulimia-37.html a jak dla mnie to straszne co te dziewczyny potrafią ze sobą robić, byle by tylko czuć się "dobrze" i "akceptowane"...

  • Beata Kosowska

    0

    Witajcie sama przechodziłam , anoreksje , dwa razy zaczęło się od odchudzania przy wzroście 164 WAŻYŁAM 80KILO . ZJADŁY MNIE NERWY I STESY BO MĄŻ BYŁY MNIE ZDRADZA CIĘŻKO JEST Z TEGO WYJŚĆ ZOSTAJE TO DO KOŃCA ZYCIA W PSYCHICE POMIMO LECZENIA TO WRACA

  • pan-naa

    0

    Walka walka i jeszcze raz walka z własnym umysłem, ciałem, życiem. Niezbyt kolorowo kuchniapannya. blogspot. com

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Więcej o chorobach: